Skip to main content

Full text of "Renesans w Polsce. Zabytki Sztuki z Wieku XVI. i XVII. = Die Renaissance in Polen. Kunstdenkmale des XVI. und XVII. Jahrhunderts"

See other formats


ме = m 
و‎ Si тя 
` S - 
„e osią 1 
Oe К 74 м : 
wy WY 
| ~ gr г ` 
4. 444 t w 2 wi : | 


APR 


BI-12 


RENESANS w POLSCE. 


ZABI FK SZTUKI z ЕКА 


SŁAWOMIR ODRZYWOLSKI 


W KRAKOWIE. 


RENAISSANCE м POLEN. 


NU: 
ХУІ. UND XVII. JAHRHUNDERTS, 


WIEN |» 


VERLAG VON ANTON SCHROLL 4 се 


РА 


OWĄ 
"gut. DM 


A. 


Lg A ты” 


(ER 
Ta 


1 5 


С POLITECHNIG © r OCL» WSKA .. 
o WYDZIAŁ AR HUERTURY 2% 
> KATEDRA HISTOR, 

ARCHITEKTURY POLSKIEJ 


SU 


Bat i publikacye zabytków architektur i iej si 
y w Polsce bardzo niedalekiej sięgaj rzeszłości. Р МЕ 24 a 
połowie bieżącego stulecia. То, eo zrobiono przedtem, nie ma dla poznania SCH ЊЕ аа Był = A jczęściej SA 
historyczne, illustrowane czasem widoczkami, nie pozwalającymi wyrobić sobie ścisłego sądu о а stylowy ate ee SE 
mniej odróżnić, co w danym zabytku jest pierwotnem, a co wniosły do niego czasy późniejsze, nie liczące się zwykle z Ge mg SE 
twórcy. Dopiero ро roku 1860 pojawiają się u nas pierwsze publikacye zabytków architektury, przedstawiające jew r mah) ach et 
poziomych i pionowych. Występuje więc: 8. p. Filip Pokutyński z kilku kościołami krakowskimi, а nestor badaczy ته‎ АИК w Pols Władysłu 
Puszczkiewicz, podejmuje w 5% zeszytach wydawnictwo „Zabytków dawnego budownictwa w Krakowskiem*. W dei 2 Sach М М ei 
badaczem obejmuje dalsze badania architektury i sztuki w Polsce Akademia umiejętności w Krakowie. W dziala аа а nei aaia 
od najstarszych zabytków, jako najmniej licznych i zębem czasu najwięcej dotkniętych, a więc od pomników romańskich ý WE: 
Wydawnietwa Akademii umiejętności zgromadziły w kilka tomach pokaźny zbiór zabytków romańskich, a prócz tego cały szereg zabytkó 
z bliższych nam epok, opracowanych monograficznie albo podanych w formie rysunkowego komunikatu. Między temi se ami Séien 
niejeden przyczynek do inwentarza naszej architektury wieków ubiegłych. W dwóch ostatnich dziesiątkach lat pojawiały się taż w kilku ом к 
zdjęcia 6. p.: Zacharjewieza we Lwowie, dalej szkice architektoniczne Jana Hinza w Warszawie; wreszcie w st RN ЈЕ e 3 
wydawnictwo warszawskie zabytków architektury w swiatłodrukach Władysława Marconiego. Z obcych najpoważniejszą rzecz o Wéer? 
Krakowa dotyczących, napisał August Essenwein (Mittelalterliche Kunstdenkmale der Stadt Krakau). Wreszcie wyłącznie o kaplic D e 
towskiej traktująca publikacyą ze zdjęciami N. Nawarskiego wydał К. Lind w Wiedniu. I to, jak sądzę, jest wszystko, cob ч A Ki Cé 
zaslugiwalo. Wydawnietwa te nie objęły jeszcze bardzo wielu zabytków, nie podaly nawet tych, które śmiało można zalicz é а | ; i a 
w naszym kraju. i p مر وس‎ 
Wydawało mi się więc rzeczą pożyteczną, aby ро kilkunastoletnich studyach nad zabytkami budownictwa w Polsce, to, co zebrałem 
zestawić razem, a podając kolegom architektom i miłośnikom ten materyał w rozmiarze dostatecznym do ocenienia szczogółów dać im spos p. 
ność poznania poważnej kolekeyi zabytków renesansowych, jakie mogłyby być chlubą każdego kraju. d | ЕЯ 
Przy różnorodnych zajęciach nie mogłem pracą tą objąć calego kraju. Gdyby dzieło, które oddaję w ręce publiczności, zyskało uznani 
kół artystycznych, latwo byłoby rozszerzyć takie wydawnietwo na inne prowincye naszego kraju. ër e 
Nie kusilem się też o szczegółowe zbadanie historyi każdego zabytku, о wykazanie jego genezy i odkrycie najczęściej nieznan 
autora. Przechodziłoby to może przy dość licznym zbiorze okazów, tutaj przedstawionych, sily jednego człowieka. Zresztą ala Së rakt, = 
nego studyum, a o to chodziło mi przedewszystkiem, jest to zbyteczne. Mimo to, o ile czas powstania zabytku i jego WO 8: бы, albo 
też zostały przezemnie wyśledzone, staralem się to podać bądź na tablicach samych, bądź też w krótkiem objaśnieniu SĘ 
Szczególną uwagę poświęciłem w tej pracy naszym сотах mniej licznym zamkom. Ohociaż w przedstawieniu bardzo streszezon 
podałem tu po raz pierwszy kilka eelniejszych w Małopolsce i na Rusi. Wszakże zamki nasze takie jak w Podhorcach i Krasiczynie nie były 
dotąd publikowane choćby w rysie poziomym, a zamki w Baranowie i Mirowie, przezemnie opracowane, dopiero w ostatnich esch 1 dd 
wydawnictwa Akademii umiejętności. а rożki 
Te zamki nasze, to dzieła prawdziwej architektonieznej wartości, a ponad niemi wszysłkiemi stoi zamek królewski na Wawelu. Dziś 
wprawdzie rozlicznemi przeróbkami oszpecony, ale gdy zostanie umiejętnie oczyszczony, odzyska znowu całą swoją piękność. — j 
Pobudką do niniejszego wydawnietwa był dla mnie jeszcze wzgląd inny. у | 
Wszak na każdem polu staramy się nawiązać pracę naszą społeczną z tem, со było dobrem i pięknem w naszej przeszłości. Architekt 
polski, tymi samymi zamiarami ożywiony, natrafia na nadzwyczajne trudności, gdyż, o ile nie poznał zabytków ojezystych z wiam ch studyów 
у, spotyka nader malo materyalu publicystycznego, a w nielicznych wydawnictwach często mniej szczęśliwy wybór У зрења : 
Śmiało powiedzieć mogę, że to, ۵٥ uczniom moim należało wsród wykładów powiedzieć о renesansie w Polsce, prawie 1 ni 6 
musiałem na materyale, przezemnie zgromadzonym. ‚Р у 021016 орге 
Niechże ta praca, posuwająca, јак sądzę, znajomość naszych zabytków renesansu o pewien krok naprzód, zachęci kolegów architektów 
w innych dzielnicach kraju do publikowania swych studyów, a wtedy, za niewiele lat dziesiątków, młodsi nasi koledzy gdy 43 rasna szukać 
w zabytkach naszej przeszłości zachęty i podniety do swojej artystycznej działalności, nie będą potrzebowali zacz dać jak e 7 ył i 
siłami od początku. وزو‎ би АА SE 
Przy przedstawieniu wszystkich tablic przyświecała mi przedewszystkiem myśl jaknajwiększej wierności i prawdy. 
Wszystkie tablice rysunkowe wykonane zostały w mojem biurze, bądźto własnoręcznie, bądźteż z udziałem moich uczniów i współpracow- 
ników. Między tymi wymienić pragnę przedewszystkiem pp.: Dyonizego Krzyczkowskiego, Franciszka Mączyńskiego i przedwcześnie - 1 
$. р.: Ksawerego Naziemskiego. TE 


i podróż 


W Krakowie w Lipcu 1899. 


Sławomir Odrzywolski. 


па di gece 
CH 


Tabl. 1. 


Pomnik Wawrzyńca Spytka Jordana z Melsztyna, kasztelana 
krak. i jego rodziny, w kościele 59 Katarzyny w Krakowie, wykonany 
z kamienia pinezowskiego przez nieznanego dotąd artystę około 
r. 1568. Pomnik ten jest pod względem nagromadzenia figur niezwykle 
bogatym i jednym 1 najokazalszych w Krakowie. Со do wartości 
artystycznej należy do najszlachetniejszych, powstałych w Polsce w 
289 polowie w. AV len 


Tabl. 2. 


Dom dziekański kapituły katedr. krak. przy uliey Kanonieznej 
L 21., zbudowany w г. 1592 przez kanonika krak. Stanisława Skar- 
szewskiego, jak świadczy napis na tablicy fundacyjnej, pomieszezony 
pod B na tabl. 4. Szczególnie piękny i malowniczy arkadowy dzie- 
dzinezyk tego domu jest już ostatnim, dobrze przechowanym z tego rodzaju 
dziedzińców, częstych w dawnych domach patrycyuszowskich z w. 7ل‎ 
Budowniczy tego domu dotąd nie znany. 


Tabl. 3. 


Okazały portal główny domu 
na tabl 2. 


dziekańskiego, przedstawionego 


Tabl. 4. 


A. Odrzwia z krużganków 0. 0. Domnikanów. 
В. Odrzwia z 189 piętra domu, przedstawionego na tabl. 2, 


С. Portal*z kościoła Se} Katarzyny; wszystkie trzy w Krakowie | 


z końca w. 7 
Tabl. 5. 


Odrzwia z dawnego ratusza krakowskiego, rozebranego w r. 1820, 
wykonane z kamienia pinczowskiego, a przeniesione do biblioteki 
Jagiellońskiej. 


Tabl. 6. 


Szczegół drzwi z ratusza krakowskiego (zob. tabl. 5.) inkrusto- | 


wanych bogato róznokolorowem drzewem, zawieszonych na pięknych 
zawiasach z żelaza kutego. Jakkolwiek niema na drzwiach daty, jest 
to niewątpliwie robota z połowy w. XVIs® 


Tabl. 7, 8. 


Stalle w kościele Bożego Ciala w Krakowie. Robota nieznanego | 
datąd autora z połowy w. ХҮП*° bardzo dobrze skomponowana i mode- | 


lowana. Dwoje takich stall wypełnia znaczną część długości presbiteryum. 


Po stronie pölnoenej, z której przedstawiono system, umieszczony jest | 


jeszcze ponad stallami zamknięty balkon, służacy za oratoryum dla 
zakonników. Bardzo bogata rzeźba jest w części złocona. W zapleckach 
stall zmieniają się figury świętych w polach węższych, z obrazami 
malowanymi w polach szerszych. 


Tabl. 9, 10. 


Kaplica Zygmuntowska przy katedrze krakowskiej, zbudowąna 
w r 1520 jako kaplica grobowa Barbary, pierwszej żony króla 
Zygmunta 169, przez architekta Bartłomieja Вегесе! z Florencyi. Kaplica 


Tafel 1. 


Das Denkmal des Laurentius Spytek Jordan von Melsztyn, 
Castellans von Krakau, und seiner Familie in der Kirchevon Set. Katharina 
in Krakau, ausgeführt von einem bisher unbekannten Künstler in 
Pinezower Stein um das Jahr 1568. Dieses Denkmal ist mit Rücksicht 
auf die Fülle von Figuren ungewöhnlich reichhaltig und eines der 
angesehensten Denkmäler Krakaus. 

Was den künstlerischen Werth anbelangt, so zählt es zu den 
edelsten Denkmälern, welche in der zweiten Hälfte des XVI. Jahr- 
hunderts in Polen entstanden sind. 


Tafel 2. 


Das Decanat-Haus des Krakauer Kathedral-Capitels in der Canonici- 
Gasse Nr. 21, erbaut im Jahre 1592 durch den Krakauer Canonieus 
Stanislaus Skarszewski, wie dies die auf der Widmungs-Tafel sub B. 
auf Tafel 4. angebrachte Inschrift zeigt. 

Der besonders schöne und malerische Arkadenhof dieses Hauses 
ist bereits der letzte dieser Art Höfe, welche als gut erhalten zu 
betrachten sind, und welche man in den alten Patrieier-Häusern des 
XVI. Jahrhunderts des Oeftern antraf. Der Baumeister dieses Gebäudes 
ist bis nun unbekannt geblieben. 


Tafel 3. 
Hauptporta] des auf Tafel 2. dargestellten Decanat-Hauses. 


Tafel 4. 


А. Thürumrahmung in dem Kreuzgang des Dominikanerklosters. 

B. Thürumrahmung im 1. Stockwerke des auf Tafel 2. dargestellten 
Gebäudes. 

С. Portal in der Set. Katharina-Kirche; sämmtliche in Krakau 
aus dem Ende des XVI. Jahrhunderts. 


Tafel 5. 


Thürumrahmung des ehemaligen Krakauer Rathhauses, das im 
J. 1820 demolirt wurde, ausgeführt in Pinezower Stein und später- 
hin in die Jagiellonische Bibliothek übertragen. — 


Tafel 6. 


Thürflügel aus dem Krakauer Rathhause (vide Taf. 5), mit ver- 
schiedenfärbigem Holz reich inerustirt und mit schönen schmied- 
eisernen Bändern beschlagen. Wiewohl auf der Thüre kein Datum 


verzeichnet erscheint, so ist es zweifellos, dass diese Arbeit dem 
XVI. Jahrhundert entstammt. 


Tafel 7, 8. 


Chorgestühl in der hl. Frohnleichnams-Kirche in Krakau. Das 
Werk eines bisher unbekannten Künstlers des XVII. Jahrhunderts, 
sehr gut componirt und modellirt. Zwei solche Chorstühle nehmen 
eine bedeutende Länge des Presbyteriums ein. An der Nordseite, von 
der das dargestellte Motiv entnommen ist, ist über dem Chorgestühl 
ein geschlossener, als Oratorium für die Klosterbrüder dienender Balkon 
angebracht. Die sehr reiche Bildhauerarbeit ist zum Theil vergoldet. 
In den Rückenlehnen des Chorgestühls wechseln heilige Figuren in 
schmäleren Feldern, mit gemalten Bildern in breiteren Feldern. 


Tafel 9, 10. 


Die Sigismund-Kapelle bei der Krakauer Kathedral-Kirche, erbaut 
im Jahre 1520 durch den Architekten Bartholomäus Bereeei aus 
Florenz als Grabkapelle der Königin Barbara, der ersten Gemahlin 


ta stała się później wspólną dla ostatnich Jagiellonów, odkąd Anna 
Jagiellonka do pomnika Zygmunta Starego dołączyła pomnik brata 
swojego Zygmunta Augusta, polecając zarazem zbudować pomnik dla 
siebie, przed stallami marmurowemi. Kaplica wykonana z piaskowca 
uległa z biegiem czasu silnemu zwietrzeniu. Gruntowna restauracya 
kaplicy dokonana w r. 1891 — 1894 (ofiarą krak. kasy oszezędności 
pod kierunkiem autora niniejszej publikacyi) przyprowadziła ten 
wspaniały zabytek do pierwotnej świetności. Wszystkie ezlonkowania 
i rzeźby zewnętrzne odtworzone zostały ze ścisłą wiernością w dawnych 
formach, w kamieniu szydłowieckim. Pokrycie kopuły łuską miedzianą 
grubo w ogniu złoconą sprawiła także Anna Jagiellonka, jak świadczą 
litery na łusce: A. I. R. P. М. D. Г. (ANNA JAGELLONICA 
REGINA POLONIAE MAGNA DUCISSA LITUANIAE.) 


W medalionie poniżej liter osadzony był niegdyś orzel, umie- | 
| auf den Platten beweisen: A. J. R. P. М. D. Г. (ANNA JAGEL- 


szezony dzisiaj na zapleckach stall tabl. 14. po za pomnikiem Anny 
Jagiellonki. 


Tabl. 11, 12. 


Oltarz srebrny, silnie złocony, jako tryptyk otwarty i zamknięty. 
Wnętrze oltarza przedstawia w 12 obrazach historyę życia N. M. 
Panny, SS Stanisława i 
Wojciecha. Wszystkie obrazy 
wykute z blachy srebrnej 
bogato złoconej i ujęte w 
subtelnie ornamentowane ob- 
ramienia. Zewnętrzna strona 
ołtarza pokazuje w 14 ob- 
razach malowanych, ujętych 
w drewniane  obramienie, 
historyę życia i cierpienia 
Jezusa Chrystusa. Obrazy 
środkowej części oltarza ujęte 
są tutaj pięknie cyzelowaną 
i złoconą ornamentacyą z 
blachy srebrnej. Na bokach 
predelli znajdują się dwa 
piękne medaliony, przed- 
stawiające Zygmunta Ier i 
Zygmunta Augusta fig, 1. i. 2. 
Сеппе to dzieło sztuki złotni- 
czej i cyzelerskiej z r. 1536 
jest prawdopodobnie robotą, 
augsburską. Król Zygmunt 
I*» ten swój oltarz polowy 
ofiarował później kaplicy i tutaj ustawić polecił. 


Tabl. 13, 14. 


Wnętrze kaplicy Zygmuntowskiej z pomnikami Zygmunta Ie, 
Zygmunta Augusta i Anny Jagiellonki, żony Stefana Batorego. Cale 
pomniki i obramienia wykonane są z czerwonego marmuru węgierskiego; 
dwa ostatnie są prawdopodobnie dłuta Santi Gucci. 


Tabl. 15. 


Krata brązowa, bogato zdobiona ornamentem wypukłym i grawi- 
rowanym, zamykająca kaplicę Zygmuntowską od strony nawy bocznej, 
wykonana pomiędzy r. 1525—1527 przez mistrza ludwisarskiego 
Serwazego, podług rysunku mistrza Sebalda. Cena kraty wynosiła na 
ówczesną monetę 2259 Fl. 


Tabl. 16. 


Zakończenie latarni nad kaplicą Zygmuntowską, Aniolek i korona 
odlane są z miedzi, Wszystkie inne części zakończenia, jak korona 
dolna, trzon, bania 1 krzyż, kute z miedzi, oraz części odlewane są 
w ogniu grubo złocone. 


Tabl. 17. 


Lichtarz srebrny, częściowo złocony, z kaplicy Zygmuntowskiej 
w katedrze na Wawelu. Dwa takie lichtarze należą do ołtarza polowego 
króla Zygmunta Is Wyszły one niewątpliwie z tej samej mistrzowskiej 
pracowni co ołtarz, przedstawiony na tabl. 11. i 1210, jak to zdradzają 
liczne szezegóły ornamentalne. Napis na stopie lichtarza oznacza jego 
wykonanie na r. 1586. 


Sigismunds I. Seitdem Anna Jagiellonica zu dem Denkmale Sigismund 
des I. das Denkmal ihres Bruders Sigismund August 6 
und gleichzeitig ein Denkmal für sich aufbauen liess, ist die Kapelle 
zu einer gemeinschaftliehen für die letzten der Jagiellonen geworden. 
Diese Kapelle, welche aus Sandstein ausgeführt ward, verfiel im Laufe 
der Zeit infolge starker Verwitterung. 

Die gründliche Restaurirung der Kapelle, ausgeführt in den 
Jahren 1891—1894 (mit Spende der Krakauer Sparcassa unter der 
Leitung des Verfassers dieser Publication) führte dieses prächtige 
Denkmal der ursprünglichen Herrlichkeit zu. Sämmtliche Gliederungen 
und äussere Bildhauerarbeit wurden in den alten Formen aus 
Szydlowiecer Stein mit treuester Genauigkeit wiedergegeben. Die 
Eindeckung der Kuppel mit stark feuervergoldeten Kupferplatten 
schaffte ebenfalls Anna Jagiellonica an, wie die folgenden Buchstaben 


LONICA REGINA POLONIAE MAGNA DUCISSA LITUANIAE.) 
Im Medaillon unterhalb der Buchstaben sass einstmal der Adler, 
weleher gegenwärtig auf der Rücklehne der Marmorbank Taf. 14 
untergebracht ist. 
Tafel 11, 12. 


Silberner Altar stark vergoldet, als Flügelaltar zum Oeffnen 
und Schliessen. Das Innere des Altars stellt in zwölf Bildern die 
Geschichte aus dem Leben 
der heiligsten Jungfrau, des 
Set. Stanislaus und des hei- 
ligen Albert vor. Sämmt- 
liche Bilder sind aus reich 
vergoldetem Silberblech ge- 
schmiedet und іп zierlich 
ornamentirte Rahmen einge- 
fasst. Die äussere Altarseite 
zeigt in 14 gemalten und in 
hölzerne Rahmen eingefassten 
Bildern die Lebensgeschichte 
und die Leiden Christi. Die 
Bilder des mittleren Theiles 
des Altars sind hier mit 
schöner aus Silberblech ver- 
fertigter, eiselirter und ver- 
goldeterOÖrnamentik umrahmt, 
An den Seiten der Predella 
befinden sich zwei schöne 
Medaillons, welche Sigismund 
I. und Sigismund August dar- 
stellen. (Wig. 1 und 2.) Dieses 
Prachtwerk der Goldarbeiter- 
und Ciselirkunst, aus dem Jahre 1536 ist höchst wahrscheinlich Augs- 
burger Arbeit. König Sigismund I. widmete diesen seinen Feldaltar 
der Kapelle und ordnete die Aufstellung desselben hierselbst an. 


Fig. 2. 


Tafel 13, 14. 


Das Innere der Sigismund-Kapelle mit den Denkmälern Sigis- 
munds I., Sigismunds August und Anna Jagiellonica, der Gemahlin 
Stephan Batory's. Die Denkmäler sowohl, als auch die Umrahmungen 
sind aus rothem ungarischem Marmor ausgeführt; die zwei letzt- 
erwähnten Denkmäler sind wahrscheinlich das Werk Santi Gucei’s. 


Tafel 15. 


Bronce-Gitter, mit erhabener und gravirter Ornamentik reich 
geschmückt, schliesst die Sigismund-Kapelle vom Seitenschiffe ab und 
wurde nach der Zeichnung des Meisters Sebald durch den Bronce- 
giesser-Meister Servazius zwischen 1525 und 1527 ausgeführt. Das 
Gitter kostete in damaliger Münze 2259 Fl. 


Tafel 16. 


Laternen-Abschluss über der Sigismund-Kapelle. Das Engelchen 
und die Krone sind in Kupfer gegossen. Alle anderen Theile des 
Abschlusses, als: die untere Krone, der Schaft, die Kugel und das 
Kreuz, welche in Kupfer geschmiedet sind, ferner siimmtliche Guss- 
theile, sind stark im Feuer vergoldet. 


Tafel 17. 


Silberner Leuchter, theilweise vergoldet, aus der Sigismund-Kapelle 
der Kathedralkirche in Krakau. Zwei solche Leuchter gehören zum 
Feldaltarvdes Königs Sigismund I. Unzweifelhaft sind sie aus demselben 
Kunstatelier hervorgegangen wie der auf Tafel 11. und 12. dargestellte 
Altar. Die zahlreichen ornamentalen Details weisen darauf unzweifelhaft 
hin. Die am Fusse des Leuchters angebrachte Inschrift deutet auf das 
Jabr 1536 als Zeitpunkt der Ausführung. 


Tabl. 18. 


Pomnik biskupa Andrzeja Zebrzydowskiego, zmarlego w r. 1540, 


~ 


wykonany z kamienia pinczowskiego z wkładkami z marmuru ezerwo- | 


nego. Postać biskupa rzeźbiona w czerwonym marmurze węgierskim. 
Gdy wznoszono pomnik Zebrzydowskiemu, przebudowano widocznie i 
kaplicę (dziś jego imienia), więc włączono pomnik organicznie w jedną 
architektoniczną całość. Ślady tej architektury odnalazły się pod wyprawa 
przy obecnej restauracyi. 


Tabl. 19. 


Pomnik króla Stefana Batorego w katedrze krak., wykonany 2 
kamienia pinczowskiego a wczęści z marmuru i alabastru krajowego. 
Postać króla rzeźbiona w czerwonym marmurze węgierskim. Podlug 
napisu na górnym cokole, autorem pomnika jest Santi Gucci. Chociaż 
włoch, uległ on już, jak widać, wpływom północy. Pomnik wzniesiony 
został kosztem Anny, królowej wdowy po r. 1586. 


KATEDRA, 


© 


HH 


N z 


Fig. 


Там. 20. 


Pomnik biskupa Piotra Tomickiego, podkanclerzego Zygmunta 1. 
Stanął on w kaplicy, zbudowanej kosztem biskupa w katedrze krak. 
około r. 1585; sądząc po robocie, jest on niewątpliwie dzielem włoskiego 
dłuta. Figura biskupa, sarkofag i płaskorzeźba, wykonane są z czerwo- 
nego marmuru węgierskiego. Inne części pomnika, bogato rzeźbione 
z szarego piaskowca, niegdyś miejscami złocone a znacznie zwietrzałe, 
odnowiono przy obecnej restauracyi. 


Tabl. 21. 


Pomnik Jana Olbrachta w katedrze krakowskiej, zmarłego w r. 
1501, wykonany zaraz po śmierci króla w stylu włoskiego renesansu 
z kamienia piaskowego. Pomnik, w dolnych częściach silnie zwietrzały, 
odnowiono obecnie gruntownie. Leżącą postać króla z czerwonego 
węgierskiego marmuru wykuła ręka innego artysty, nie hołdującego dotąd 
nowym prądom renesansu, a pracującego jeszcze w duchu dawnych 
miejscowych tradycyi poźnego gotyku. 


Tafel 18. 


Denkmal des Bischofs Andreas Zebrzydowski, gestorben im Jahre 
1540, ausgefiihrt aus Pinczower Stein mit Kinlagen aus rothem Marmor. 
Die Gestalt des Bischofs ist in rothem ungarischem Marmor gemeisselt. 
Als das Denkmal dem Zebrzydowski errichtet wurde, hat man augenschein- 
lich auch die Kapelle umgebaut und verband also das Denkmal organisch 
mit der Kapelle in ein architektonisches Ganzes. Die Spuren dieser 
Architektur fand man bei der derzeitigen Restaurirung unter dem Verputz. 


Tafel 19. 


Denkmal des Kónigs Stefan Batory in der Krakauer Kathedral- 
kirche, ausgeführt in Pinezower Stein und zum Theile in rothem Marmor 
und einheimischem Alabaster. Die Figur des Königs ist in rothem un- 
garischem Marmor gemeisselt. Der Verfasser dieses Denkmals ist, nach 
der am oberen Sockel angebrachten Aufschrift, Santi Gucei. Wiewohl ein 
Italiener, unterlag er schon, wie man sieht, den Einflüssen des Nordens. 
Das Denkmal wurde um das Jahr 1586 auf Kosten der Königin-Witwe 
Anna errichtet. 


40 Metrow. 


i 


Tafel 20. 


Denkmal des Bischofs Peter Tomicki, Unterkanzlers Sigismunds I. 
Es wurde aufgestellt um das Jahr 1535 in der auf Kosten des Bischofs 
erbauten Kapelle in der Krakauer Kathedralkirche. Nach der Arbeit zu 
urtheilen, ist es zweifellos das Werk eines Italieners. Die Statue des 
Bischofs, der Sarkophag und die Flachreliefs sind aus rothem ungari- 
schem Marmor; die anderen Theile des Denkmals, welche aus grauem 
Sandstein hergestellt wurden, mit reicher, einstmals hie und da ver- 
goldeter Bildhauerarbeit verziert und bedeutend verwittert waren, wurden 
bei der dermaligen Restaurirung erneuert. 


Tafel 21. 


Denkmal des Johann Olbracht in der Krakauer Kathedralkirche, 
vom Jahre 1501, ausgeführt gleich nach dem Tode des Königs in 
italienischer Renaissance in Sandstein. Das in den unteren Theilen 
stark verwitterte Denkmal wurde jetzt gründlich renovirt. Die liegende 
Gestalt des Königs modellirte die Hand eines anderen Künstlers, welche 
bis nun der neuen Renaissancerichtung nicht huldigte und noch immer 
im Geiste der alten localen Traditionen der Spätgothik arbeitete. 


w 


Architektoniczna część pomnika jest obok wykusza w zamku 
król. na Wawelu jednym z najwcześniejszych okazów włoskiego rene- 


sansu w Polsce. 


na Wawelu. Zwłaszcza pola 
tylnej ściany i podnie- 


Der architektonische Theil des Denkmals ist nebst dem Erker 
im königlichen Schlosse am Wawel eines der frühesten Vorbilder der 


| italienischen Renaissance in Polen. 
Wartość artystyczna części ornamentalnych pomnika niezupelnie | 
stoi na wysokości innych pomników renesansu włoskiego w katedrze | steht nicht ganz auf der Höhe der übrigen Denkmäler der italienischen 


Der künstlerische Werth der ornamentalen Theile des Denkmals 


Renaissance in der Kathe- 
drale. Insbesondere kenn- 


bienie Juku tryumfalnego 
pomnika, cechuje pewna 
sztywność i 0361086 w 
traktowaniu modelunku 
oraz mniejsza pomysłowość 
w kompozycji. 


Tabl. 22. 


Pomnik biskupa Filipa 
Padniewskiego, zmarłego 
w r. 1572, wykonany z 
wapienia pińczowskiego;do 
wkładek użyto marmuru 
czerwonego, а do nie- 
których części rzeźbionych 
alabastru. Przy restauracyi 
pomnika, dokonanej za- 
pewne w pierwszej polowie 
bieżącego stulecia, niektóre 
szczegóły dolnej części 
pomnika odtworzono wadliwie i nie dość w charakterze całości. 


Tabl. 23. 


Pomnik biskupa Konarskiego w katedrze krakowskiej z kamienia 
piaskowego, w stylu włoskiego renesansu, wzniesiony około r. 1525. 
Pięknie modelowana i w szczegółach z artystyczną finezyą przedstawiona 
postać biskupa wykonana jest z czerwonego marmuru węgierskiego. 
Pomnik jest zapewne dziełem jednego z artystów, zajętych przy kaplicy 
Zygmuntowskiej. 


Там. 24. 


Pomnik króla Władysława Jagielly 
w katedrze krakowskiej, jest dzielem 
dwóch epok stylowych. Титра z plasko- 
rzeźbami, trzonami kolumien i postacią 
króla z czerwonego marmuru węgier- 
skiego pochodzą zapewne z czasu bez- 
pośredniego po śmierci króla w r. 1434, 
Natomiast kapitele kolumien i baldach 
z wapienia pińczowskiego, sprawione 
przez króla Zygmunta 189, pochodzą z 
r. 1524 i zdradzają rękę jednego z 
artystów pracujących przy kaplicy Zyg- 
muntowskiej. Pomnik, pomieszezony 
obecnie, w kapl. Ber Krzyża, stał za- 
pewne do końca w. XVIIIs° w kościele 
naprzeciw kaplicy Wazów, otoczony 
kratą. 


| 


Там. 25. 


Stalle w kaplicy króla Stefana 
Batorego w katedrze krakowskiej są 
niewątpliwie dziełem tego samego ar- 
tysty, Santi Gucci, który wykonał 
pomnik króla Stefana, przedstawiony 
na tabl. 19. Obdasznica stall wykonana 
z kamienia pińczowskiego. Siedzenie i przednią część stall z czerwonego 
marmuru widocznie już przerabiano. 


Там. 26. 


Relikwiarz złoty z w. XVI. w skarbcu katedry krakowskiej. 
W środku, w cylindrycznej puszce szklannej, kostka 5 Zygmunta; 


Fig. 5. 


zeichnen die Felder der 
Hinterwand und die Ілі- 
bung des Triumphbogens 
des Denkmals, eine gewisse 
Steifheit und Trockenheit 
der Modellirung, bei ge- 
ringerem Erfindungsreich- 
thum in der Composition. 


Pa 


Tafel 22. 


Denkmal des Bischofs 
Philip Padniewski, vom 
Jahre 1572, ausgeführt in 
Pinezower Kalkstein; zu 
den Einlagen wurde rother 
Marmor, und zu manchen 
seulptirten Theilen Ala- 
baster verwendet. Bei der 
— wahrscheinlich in der 
ersten Hälfte des laufenden 
Jahrhunderts durch- 
gefiihrten Restauration des 
Denkmals wurden einige 
Details des unteren Theiles des Denkmals fehlerhaft und nicht ganz 
im Charakter des Gesammten wiedergegeben. 


Tafel 23. 


Denkmal des Bischofs Konarski in der Krakauer Kathedrale aus 
Sandstein, in italienischer Renaissance, errichtet um das Jahr 1525. 
Die prächtig modellirte und in den Details mit artistischer Finesse dar- 
gestellte Gestalt des Bischofs, ist in rothem ungarischem Marmor aus- 
geführt. Das Denkmal ist wahrscheinlich als Werk eines jener Künstler 
anzusehen, welche beim Baue der Sigismund-Kapelle beschäftigt waren. 


Tafel 24. 


Das Denkmal des Königs Ladislaus 
Jagiello in der Krakauer Kathedrale, ist 
das Werk zweier Stylepochen. Die mit 
Flachreliefs ausgestattete Tumba, die 
Siiulenschifte und die Gestalt des Königs, 
aus rothem Marmor, entstammten wahr- 
scheinlich der Zeit, unmittelbar nach 
dem Tode des Königs, d. i. dem Jahre 
1434. Hingegen, die aus Pinezower Kalk- 
stein errichteten Kapitäle der Säulen und 
das Baldachin, welehe Sigismund I. an- 
schaffte, gehören dem Jahre 1524 an 
und verrathen die Hand eines der beim 
Baue der Sigismund-Kapelle beschäf- 
tigten Künstler. Dieses, derzeit in der 
Kapelle des heiligen Kreuzes unter- 
gebrachte Denkmal, stand bis Ende des 
XVII. Jahrhunderts in der Kirche 
gegenüber der Wasa-Kapelle, von einem 
Gitter umgeben. 


Tafel 25. 


Das Marmorgestühl in der Kapelle 
König Stefan Batorys der Krakauer 
Kathedrale, ist zweifelsohne das Werk 
desselben Kiinstlers Santi Gucci, welcher 
das auf Tafel 19 dargestellte Denkmal 
des Kónigs Stefan ausfiihrte. Die Ver- 
dachung des Gestühls ist іп Pinezower Stein ausgeführt. Der Sitz und 
der Vordertheil, des aus rothem Marmor hergestellten Gestühls, sind 
augenscheinlich schon umgearbeitet worden. 


Tafel 26. 


Goldenes Reliquiar aus dem XVI. Jahrhundert in der Schatz- 
kammer der Krakauer Kathedrale. In der Mitte, in einer eylindrischen 


w dwóch arkadach bocznych figury świętych, 
88° Zygmunta. 


na wierzchu postać 


Tabl. 27, 28. 


Przedstawiają widok perspektywiczny i system architektury 
wspaniałego dziedzińca dawnego zamku król. na Wawelu w Krakowie, 
jakby wyglądał po odrestaurowaniu. Zamek ten, siegający w czasy 
Kazimierza Wielkiego, przerabiany i powiększany w w. ХҮ", ostatecznie 
został w latach 1512 do 1525 znacznie rozszerzony i upiększony. Gdy 
zamek tak wykończony w r. 1536 zgorzał, odbudowano go powtórnie, a 
budowniczym był teraz Bartlomiej Berecci, twórca kaplicy Zygmun- 
towskiej. Z tego czasu pochodzą arkady, obiegające dziedziniec i całe 
2sie piętro. Parter i pierwsze piętro skrzydła północnego oraz część 


skrzydła wschodniego sięgają wcześniejszych czasów. Arkadowanie 
parteru i Iso piętra przypomina dziedzińce włoskie. Natomiast kolumny 
280 piętra o stosunkach niezwykle smukłych, jak i środkowe przewiązki 
na nich, świadczą o wpływie lokalnych tradycyi gotyckich. 

Charakterystycznie krakowskim jest motyw dzbanuszków, usta- 
wionych na kolumnach 25° piętra. Nadzwyczajną smukłość stosunków 
kolumien 25° piętra możemy sobie wytłómaczyć jedynie, przyjmując nad 
niemi lekki strop drewniany. Oryginalnym jest także olbrzymi kroksztyn, 
wysunięty przez calą szerokość ganku 28° 
piętra a przeznaczony do dźwigania muru 
ogniowego. Fig. 3. przedstawia rys poziomy 
250 piętra zamku krakowskiego. Mieściło ono 
najważniejsze sale reprezentacyjne, salę sena- 
torską (f), salę sejmową (g) i pokoje królew- 
skie. W skrzydle (e) były apartamenta kró- 
lowej. Załączony widok obecnego stanu fig. 4. 
wskazuje, jak znacznie zamek na Wawelu 
ucierpiał przez przeróbki, dokonane w bieżącem 
stuleciu. 

Kominek z herbem Wazów fig. 5 zdobi 
jedną salę 25° piętra. 


TE 
0 دص مع يرپ ټين‎ 


Tabl. 29, 30, 31, 32. 


Przedstawiają szczegóły drzwi i okien dawnego zamku król. na 
Wawelu. Tabl. 31. przedstawia motywa czysto renesansowe, jako należące 
do części budowy, które dopiero za Zygmunta 189 w późniejszem stadium 
zostały wzniesione. Inne tablice, odnoszące sie do parteru i 189 piętra, 
mają dużo elementów jeszcze gotyckich i należą do pierwszych czasów 
budowy Zygmunta Starego a w części zapewne do jego poprzedników. 


Tabl. 33. 


Wykusz w zachodniem skrzydle zamku król. na Wawelu, wedle 
opisu dawnego zamku król. był umieszczony w izbie królowej (e). 
Stąd widać było ruch na dziedzińcu, więc i wrzące życie możnego 
dworu i turnieje, gdy się w zamku odbywały. Herb austryacki we 
fryzie obok orła i pogoni świadczy, że wykusz musiał być robiony dla 
Elżbiety, matki Zygmunta 15°. Wykusz wspierał się niegdyś па krok- 
sztynach, widzialnych jeszcze dzisiaj na ganku 15° piętra pod podniebieniem 
sklepienia; po zbudowaniu obiegających galeryi stracił on swoją 
racyę bytu. 


Там. 34, 35, 36, 37. 


Kaplica Firlejów przy kościele parafialnym w Bejscach, zbudowana 
około r. 1600. Kaplica zewnątrz bardzo skromna, interesująca jest pod 
względem wewnętrznego wyposażenia, 

Mało jest już bardzo zabytków w Polsce, któreby utrzymały 
się tak dobrze i przechowały całokształt pierwotnej kompozycyi, w 


niezem prawie niezmieniony. Ołtarz, pomnik Mikołaja Firleja, kasztelana 


Glasbiichse, befindet sich ein Knóchlein des Heiligen Sigismund, іп 
zwei Seitenarkaden sind heilige Figuren untergebracht, wiihrend obenan 
die Gestalt des Heiligen Sigismund aufgestellt erscheint. 


Tafel 2 


Diese Tafeln stellen die perspectivische Ansicht und das System 
der Architektur des prüchtigen königlichen Schlosshofes am Wawel іп 
Krakau dar, und zwar wie er nach der Restauration ausschauen würde. 
Das, bis in die Zeiten Kasimir des Grossen reichende Schloss, wurde 
im XV. Jahrhunderte umgearbeitet und vergrössert und ist schliess- 
lich in den Jahren 1512 bis 1525 bedeutend vergrössert und ver- 
schónert worden. Als das so ausgestaltete Schloss im Jahre 1536 ab- 
brannte, wurde es wieder aufgebaut durch Bartholomäus Berecei, den 
Schöpfer der Sigismund-Kapelle, welcher schon die frühere Restauration 
zu Ende führte. Dieser Zeit entstammen die um den Hof herumlaufenden 
Arkaden und das ganze zweite Stockwerk. Das Parterre und der erste 
Stock des Nordflügels, sowie auch ein Theil des Ostflügels, reichen in 
ältere Zeiten. Die Arkadengallerien des Parterres und des ersten 
Stockwerkes erinnern an die italienischen Höfe. Hingegen bezeugen 
die in ungewöhnlich schlanken Verhältnissen gehaltenen Säulen des 
zweiten Stockes und die auf denselben befindlichen Mittelbänder den 
Einfluss localer, gothischer Tradition. 

Charakteristisch für Krakauer Architektur 
ist das Motiv der auf den Säulen des zweiten 
Stockes aufgestellten balusterartigen Stützen. 
Die ausserordentliche Schlankheit in den Ver- 
hältnissen der Säulen des zweiten Stoekwerkes 
können wir uns nur auf diese Weise erklären, 
indem wir das über demselben befindliche 
Gebälke, als von Holz hergestellt annehmen. 
Bemerkenswerth ist auch eine über die ganze 
Breite der Galerie des zweiten Stockwerkes 
vorgeschobene riesige Console, welche zum 
Tragen der Feuermauer bestimmt ist, 

Fig. 3 stellt den Grundriss des zweiten 
Stockwerkes des Krakauer Schlosses dar. Es 
enthielt die wichtigsten Repriisentationssiile, 
den Senatssaal (f), den Sitzungssaal für den 
Landtag (g) und königliche Zimmer. Im Flügel 
(e) befanden sich die Gemächer der Königin. 
Die beigefügte Ansicht des derzeitigen Be- 
standes, Fig. 4, zeigt, wie stark das Schloss 
am Wawel gelitten hat, in Folge der im laufen- 
den Jahrhunderte durchgeführten Umarbeiten. 

Der Kamin mit dem Wasa-Wappen, 
Fig. 5, schmiiekt einen der Säle des zweiten 
Stockwerkes. 


27, 28. 


Tafel 29, 30, 31, 32. 


Stellen Thür- und Fensterdetails des alten königlichen Schlosses 
am Wawel dar. Die Tafel 31. veranschaulicht reine Renaissance- 
motive, zu jenen Theilen des Baues gehörig, welche erst unter 
Sigismund I. in einem späteren Stadium zur Aufführung gelangten. 
Die anderen, das Parterre und den ersten Stock darstellenden Tafeln, 
enthalten noch viele gothische Elemente und gehören in die erste 
Bauperiode unter Sigismund I. und zum Theile wahrscheinlich noch 
unter seine Vorgänger. 


Tafel 33. 


Erker im westlichen Flügel des königlichen Schlosses am Wawel. 
Nach der Beschreibung des alten königlichen Schlosses war dieser 
Erker im Zimmer der Königin (e, siehe Grundriss) untergebracht. Von 
hier aus sah man bequem den Verkehr im Hofe, das rege Leben des 
mächtigen Hofstaates und die Turniers, wenn solche im Sehloss- 
hofe stattfanden. Das österreichische Wappen im Fries neben dem 
polnischen Adler und dem Lithauischen Wappen „Pogon“ deutet darauf 
hin, dass der Erker für Elisabeth, die Mutter Sigmunds I., gemacht 
worden war. 

Der Erker stützte sich einst auf Consolen, welehe noch heute 
auf dem Gange des ersten Stockes unter der Gewölbelaibung zu sehen 
sind; nach Erbauung der umlaufenden Galerien verlor er seine Be- 
deutung. 


Tafel 34, 35, 36, 37. 


Kapelle der Familie Firlej bei der Pfarrkirche in Bejsce, erbaut 
um das Jahr 1600. Die Kapelle, äusserlich sehr bescheiden, wird in 
Bezug auf die innere Ausstattung recht interessant. 

Es gibt wohl sehr wenig Architekturdenkmäler in Polen, welche 
sich so gut erhalten und in der fast nirgends veränderten Gesammt- 
Gestalt der ursprünglichen Composition conservirt hätten. Der 


krakowskiego i chrzcielnica fig. 6 powstały równocześnie z budową 


kaplicy i są dzielem tego samego autora. Wszystkie te części, jak rzeźby | 


i członkowania architektoniczne, wykonano z kamienia wapiennego 
z poblizkiego Pińczowa. Do wkładek i niektórych części ołtarza i pomnika 
użyto marmuru i alabastru. Oryginalnością odznacza się pomnik. Znać 
tu Śmiałego artystę, który nieraz z brawurą tworzy nowe sploty 
i formy, choćby one czasami były mniej odpowiednie dla kamienia. 
Wszystkie rzeźby oltarza, pomnika i chrzeielniey były w części złocone. 
Autor tego cennego zabytku architektury renesansowej w Polsce niestety 
dotąd nieznany. Pokrewieństwo motywów architektonieznych i rzeźbiar- 
skich pozwala sądzić, że autor kaplicy należał do szkoły rzeźbiarsko- 
architektonicznej krakowskiej, z jakiej pod koniee w. XVI. wyszli 
autorowie pomników Spytka Jordana, Stefana 

Batorego i zamków w Baranowie i Mirowie. 


Tabl. 38. 


Zamek w Mirowie pod Xiążem W. Skromna, 
jak pokazuje rys poziomy, rezydencya Mysz- 
kowskich, zbudowana została pomiędzy r. 1585 
do 1595 przez Myszkowskiego, biskupa krakow- 
skiego i jego bratanka Piotra. 

Fasady wykonano z kamienia pińczow- 
skiego. Zamek uległ kilkakrotnie zniszczeniu i 
był przerabiany w w. ХҮП. i ХҮШ. tak, że obeenie jedynie architek- 
tura zewnętrzna świadczy o pochodzeniu z końca w. ХҮІ, 

Około r. 1860 powolany do restauracyi architekt z Berlina, August 
Stühler, przebudował część środkową zamku, dodając blanki i narożne 
bastyoniki. Na szezęście dla budowy restauracyę tę przerwały wypadki 
polityczne. Gzems główny zamku jest wiernem powtórzeniem gzemsu 
kaplicy Stefana Batorego na Wawelu. Pokrewieństwo i innych jeszcze 
szczegółów pozwala przypuszczać, iż twórcą zamku Myszkowskich był 
Santi Gucci. Потув! ten nasuwa się zupelnie naturalnie, gdyż właśnie 
Piotr Myszkowski, podówczas biskup krakowski, znał Gucci'ego i jego 
prace w kaplicy Stefana Batorego. 

Po zarzuceniu myśli przebudowy zamku, przeniesiono podobno 
niektóre szezegóły wewnętrznego urządzenia do obecnej rezydeneyi 
właściciela Mirowa, Margrabiego Mysz- 
kowskiego Zygmunta Wielopolskiego, 
do Chrobrza pod Pińczowem. 


Tabl. 39. 


Przed głównym frontem zamku 
w Mirowie stoi na prawo kaplica 
przedstawiona na tabl. 39. a na lewo 
taki sam budynek, przeznaczony na 
bibliotekę zamkową. W tejto kaplicy 
przechowała się tablica fundacyjna z 
napisem, oznaczającym budowę kaplicy 
i zamku па lata między 1585—1595. 


үчүнөн ——, 


10 


HP 


Altar, das Denkmal Nicolaus Firlej's, Krakauer Castellans, und der 
Таш {еш (Fig. 6) alle gleichzeitig mit dem Baue der Kapelle ent- 
standen, sind das Werk eines und desselben Kiinstlers. Alle diese 
Theile, wie die Bildhauerarbeit und die architektonischen Gliederungen 
sind in Kalkstein aus dem nahegelegenen Pinczow ausgeführt. Zu den 
Einlagen und zu einigen Theilen des Altars und des Denkmals, ver- 
wendete man Marmor und Alabaster. Originell ist das Denkmal. Man 
erkennt hier einen flotten Künstler, welcher manchmal mit seltener 
Bravour neue Verbindungen und Formen schafft, wenn sie auch stellen- 
weise weniger für Stein geeignet erscheinen. Sämmtliche Bildhauer- 
arbeit des Altars, des Denkmals und des Taufsteins waren zum Theil 
vergoldet. Der Verfasser dieses werthvollen Kunstdenkmals der Re- 
naissance-Architektur blieb leider bis nun un- 
bekannt. Die Verwandtschaft der Architektur- 
Seulpturmotive lässt darauf schliessen, dass 
der Verfasser der Kapelle, der Krakauer Bild- 
hauer- und Architekturschule angehörte, aus 
welcher zu Ende des XVI. Jahrhunderts die 
Schöpfer der Denkmäler des Spytek Jordan, 
Stefan Batory und der Schlösser in Baranów und 
Mirów hervorgingen. 


Tafel 38. 


Schloss Mirów bei Xiąż W. Die þe- 
scheidene Residenz der Familie Myszkowski 
wurde zwischen 1585 und 1595 durch den 
Krakauer Bischof Myszkowski und dessen Neffen 
Peter erbaut. 

Die Façade wurde in Pinezower Stein 
ausgeführt. Das Schloss unterlag mehrmals 
der Verwüstung und wurde im Innern im XVII. und XVIII. Jahr- 
hunderte umgebaut, so dass gegenwärtig nur die Aussenarchitektur 
von seiner Abstammung aus dem Ende des XVI. Jahrhunderts 
bekundet. 

Um das Jahr 1860 hat der aus Berlin zur Restaurirung berufene 
Architekt Stühler, den Mitteltheil des Schlosses umgebaut, indem er 
die Zinnen und Eekbastionen dazugab. Politische Verhältnisse hatten, 
zum Glück für diesen Bau, die Restaurirung unterbrochen. Das Haupt- 
gesimse des Schlosses ist eine treue Wiederholung des Gesimses an 
der Kapelle Stefan Batory's am Wawel. Die Verwandtschaft auch noch 
anderer Details gestattet die Vermuthung, dass der Schöpfer des 
Schlosses Santi Gucei war. Diese Idee drängt sich ganz natürlich auf; 
denn gerade damals kannte Peter Myszkowski, der damalige Krakauer 
Bischof, Gucei und seine Arbeiten 
in der Kapelle des Stefan Batory. 

Nach Aufgeben des Gedankens, 
das Schloss umzubauen, wurden einige 
Stücke der inneren Einrichtung in die 
derzeitige Residenz des Eigenthümers 
von Miröw, des Markgrafen Mysz- 
kowski, Sigismund Wielopolski, nach 
Chrobrze bei Pinezow übergetragen. 


Tafel 39. 


Vor der Hauptfront des Schlosses 
von Mirów steht rechts die auf Tafel 39 
dargestellte Kapelle; links ein eben- 
solches Gebäude, das als Bibliothek 
diente. In dieser Kapelle hat sich 
eben die Stiftungstafel erhalten mit 
der Aufschrift, welche den Bau der 
Kapelle und des Schlosses auf die 
Jahre 1585 und 1595 feststellt. 


Тан. 


Fig. 8, 


Tabl. 40, 41, 42. 


Zamek w Baranowie nad Wisłą. Zbudowany między r. 1579—1602 
przez Andrzeja Leszczyńskiego wojewodę brzesko-kujawskiego.*) Jestto 
zapewne jedna z najpiękniejszych rezydencyi magnackich w Polsce 
2 w. XVI. z pięknym arkadowym dziedzińcem, tem dla nas cenniejsza, 
że dotąd, mimo zmiennych kolei losu, dobrze zachowana. Fasadę fron- 
tową tabl. 40. zmieniło w w. XVII. dodanie attyki. Zewnętrzną loggię 
A. po lewej stronie dobudowali Lubomirsey, posiadacze Baranowa pod 
koniec w. XVII. i w początku w. XVIII. Szczegół pięknego arkadowego 
dziedzińca fig. 7. mającego znowu dużo powinowactwa z arkadami 
podeienia kaplicy w Mirowie, podaje tabl. 41. Tabl. 42. przedstawia 
interesujące obramienia drzwiowe, z których szczególniej środkowe, 


*) Obszerniejszą monografię zamku w Baranowie pomieścił autor w Spraw. 
kom. hist. sztuki Т, У. Akad. Umiej, w Krak. 1896, 


Tafel 40, 41, 42. 


Schloss in Baranów an der Weichsel. Erbaut zwischen 1579 und 
1602 durch den Brzesko-Kujawar Wojwoden Andreas Leszczyński.*) 
Sicher ist es eines der schönsten Herrensitze in Polen aus dem 
ХҮІ. Jahrhundert, mit schönem Arkadenhof; um so werthvoller, weil 
er trotz wechselvoller Begebenheiten gut erhalten ist. Die im XVII. Jahr- 
hunderte aufgesetzten Attikas, veränderten die Front-Facade, Tafel 40. 
Die äussere Loggia A. auf der linken Seite wurde durch die fürstlich 
Lubomirski’sche Familie, welche zu Ende des XVII. und zu Beginn 
des XVIII. Jahrhunderts im Besitze von Baranow war, zugebaut. Ein 
Detail des schönen Arkadenhofes Fig. 7, das wiederum nach vielen 
Richtungen hin, in verwandtschaftlieher Beziehung mit der Bogengallerie 


* Eine ausführlichere Monographie des Schlosses’in Baranow veröffentlichte 
der Verfasser in den Berichten der Comission für Kunstgeschichte in Polen Ва. У, 
Akademie der Wissenschaften in Krakau 1896. 


z motywem dwóch zwieszających się smoków w obdaszniey, świadczy 
o wybitnej indywidualności autora. 

Twórca tego tyle cennego zamku nie znany. Wykazywaliśmy 
na innem miejscu jego pokrewieństwo ze współczesnymi zabytkami 
Krakowa i kaplicami w Bejseach i Mirowie. 

W pożarze w r. 1849 wypaliły się wszystkie stropy IE? piętra; 
sklepienia parteru są jeszcze pierwotne. 


11 


der Kapelle in Mirow steht, stellt die Tafel 41 vor. Auf Tafel 42 sind 

interessante Thürumrahmungen zur Darstellung gebracht, von welchen 

insbesondere die mittlere, mit zwei herabhängenden Drachen in der 

Vordachung, ein Zeugniss von der kühnen Individualität des Verfassers 

abgiebt. 

Der Schöpfer dieses so sehr werthvollen Schlosses ist unbekannt. 

Wir haben an anderer Stelle dessen Verwandtschaft mit den von jener 

Zeit abstammenden Alterthumsdenkmälern Krakaus und den Kapellen in 
Bejsee und Mirow nachgewiesen. 

Der Brand im Jahre 1849 ver- 

nichtete simmtliche Decken des 1. Stock- 


Tabl. 43. 


Do celniejszych, a sławnych w 
dawnej Polsce, należał zamek w Pod- 
horcach, przedstawiony w, rysie pozio- 
mym i fasadzie na tabl. 43. Zbudowany 
pierwotnie przez hetmana Stanisława 
Koniecpolsgiego pomiędzy г. 1685—1640 
przeszedl w r. 1682 w posiadanie rodziny 
Sobieskich i króla Jana ПІ. Pożniej 
dostał się rodzinie Rzewuskich, którzy 
w drugiej połowie bieżącego stulecia 
przekazali go Хе“ Eustachemu Sanguszcee. 
Zamek leży na wyniosłem plaskowzgörzu, 
staczającem się w kilku obszernych 
kondygnacyach ku parkowi, a następnie 
ku nieprzejrzanym łanom na północny 
wschód ku Wołyniowi. Do pierwszego 
piętra wiodą okazale schody zewnętrzne 
przez loggie, otwierające się na obszerne 
terassy, okalające dziedziniec zamkowy. 
Pierwsze piętro ma jeszcze urządzenia 
wewnętrzne z czasów Jana Ш, nieźle 
dochowane i pokój sypialny z łóżkiem tego króla. 


Tabl. 44. 


Piee kaflowy z zamku w Podhorcach z herbem rodu Rzewuskich 
„Krzywda*, powtarzającym się w kilku egzemplarzach. Jak się zdaje, 
jestto wyrób gdański. Ornamentacya w części 
modelowana, w części malowana kolorem 
niebiesko granatowym. 


Tabl. 45. 


Brama wjazdowa do zamku w Wisniezu 
w murach obronnych, okalających podworzec 
zamkowy, pochodz z r. 1621, kiedy Wiśnicz 
przeszedł w ręce Lubomirskich; świadczy о 
tem napis na tablicy marmurowej i herb 
Śreniawa ponad bramą. Sam zamek, wspaniała- 
niegdyś rezydencya Kmitów i Lubomirskich, 
jest dziś prawie w zupełnej ruinie. Wzniesiony 
w w. XVI. przez Kmitów, a następnie kilka- 
krotnie przebudowany, ma już dzisiaj tylko 
nieliczne ślady z epoki swego powstania. 


Tabl. 46, 47, 48, 19. 


Zamek w Krasiczynie, położony w dolinie 
Sanu, otoczony był niegdyś wodą i dostępny 
jedynie przez most zwodzony i wieżę środkową, zegarową. Jak widać 
ze szkieu fig. 8, zamek układa się w czworo bok na około wielkiego 
dziedzińca. С егу narożniki ujmują okragłe baszty, zwane: szlachecką, 
królewską, papieską i boską. Ostatnia, nakryta kopułą, jest kaplicą zam- 
kową fig. 10. 

Fundatorem zamku był Stanisław Krasieki, kasztelan przemyski 
w r. 1598; budowę kończył Marcin Krasicki, zmarły r. 1688. Daty 
te wzięto z tablicy pamiatkowej, umieszczonej ponad wjazdem, a uwień- 
czonej okazałym herbem rodu Krasickich, trzymanym przez dwa lwy. 

Zamek krasiezyński, będący od końca zeszłego wieku w posiadaniu 
hr. Pinińskich, a od r. 1834 w rękach książąt Sapiehów, spłonął r. 
1852. Po pożarze odrestaurowano jedynie skrzydło wschodnie i część 
północnego; reszta czeka większych nakładów i gruntownej restauraeyi 


Fig. 


Fig. 10. 


werkes; die Parterre-Gewólbe sind un- 
versehrt geblieben. 


Tafel 43. 


Zu den vorzüglichsten und be- 
riihmten Schlössern im ehemaligen König- 
reich Polen gehörte das auf Tafel 43 
im Grundrisse und in der Facade dar- 
gestellte Schloss in Podhorce. Ursprüng- 
lich durch den Hetman Stanislaus Koniec- 
polski erbaut zwischen 1635 und 1640, 
überging es im Jahre 1682 in den Besitz 
der Familie Sobieski und des Königs 
Johann Ш. Später erhielt es die Familie 
Rzewuski, welche dieses Sehloss in der 
zweiten Hälfte des laufenden Jahr- 
hunderts dem Fürsten Eustachius San- 
guszko überwies. Das Schloss liegt auf 
einem erhöhten Bergplateau, welches 
sich in mehreren breiten Abstufungen 
gegen den Park zu abwälzt, um dann 
in nordöstlicher Richtung gegen Woly- 
nien zu, in unabsehbare Felder zu über- 
gehen. Zum 1. Stock führt eine äussere 
Freitreppe durch Loggien, welche den 
Zugang zu breiten, den Schlosshof umgebenden Terrassen vermitteln. 
Im 1. Stockwerke befindet sich noch die innere gut erhaltene Ein- 
riehtung, aus den Zeiten Johanns Ш. mit dem Schlafzimmer und dem 
Bette dieses Königs. 


жә: 


du ; 
$ 


* 
А 


/ % a Ap |] 
ŻABA NAWA 


4 
4) 


9. 


Tafel 44. 


Kachel-Ofen aus dem Sehlosse in Podhorce mit dem Wappen der 
Familie Rzewuski „Krzywda“, das sich in einigen Exemplaren wiederholt, 
Wie es scheint, ist dies eine Danziger Arbeit. 

Die Ornamentik ist zum Theil modelirt, zum 

Theil in lieht- und dunkelblauer Farbe gemalt. 


Tafel 45. 


Einfahrtsthor des Schlosses in Wisniez, 
in den den Schlosshof umziehenden Um- 
fassungsmauern, stammt aus dem Jahre 1621, 
als Wisniez in den Besitz der Familie Lubo- 
mirski überging, worüber die Inschrift auf 
der Marmortafel und das Wappen „Sreniawa“ 
über dem Thore Aufschluss geben. Das Schloss 
selbst, einst die prächtige Residenz der 
Familien Kmita und Lubomirski, ist heute 
fast eine Ruine. Aufgeführt durch die Familie 
Kmita im XVI. Jahrhunderte und dann mehr- 
mals umgebaut, besitzt es heute nur Spuren 
der Epoche, aus welcher es entstammt. 


Tafel 46, 47, 48, 49. 


Schloss in Krasiezyn, in der Ebene des 
San gelegen, war einst mit einem Wasser- 
graben umgeben und einzig und allein mittelst Zugbrücke durch den 
mittleren Uhrthurm zugänglich. 

Wie man aus der Skizze Fig. 8 ersieht, bildet das Schloss ein 
miehtiges, einen geräumigen inneren Hof umschliessendes Viereck. 
Die vier Ecken flankiren vier runde Bastionen, genannt: adelige, könig- 
liche, päpstliche und göttliche. Die letzte, mit einer Kuppel gedeckt, 
ist die Schlosskapelle Fig. 10. Der Stifter des Schlosses war Stanislaus 
Krasicki, Castellan von Przemysl im Jahre 1598. Den Bau beendete 
Martin Krasicki, gestorben im Jahre 1633. Diese Daten wurden der 
Gedenktafel entnommen, welehe über der Einfahrt angebracht und 
mit einem grossen, durch zwei Löwen gehaltenen Wappen der Familie 
Krasicki bekrönt ist. Das Krasiezyner Schloss, welches seit Ende des 
vorigen Jahrhunderts im Besitze der Grafen Piniński und seit 1834 


w duchu historycznym. Fasady zewnętrzne i dziedzińcowe są wypra- 
wiane. Głównym motywem dekoracyjnym tych fasad są sgrafitta, po- 
krywające je w całej prawie wysokości, czy to dzieląc ściany, czy też 
przedstawiając sceny myśliwskie, figury w nyżach, wieńce i t. d. 
Szczególnie oryginalny charakter nadają zamkowi krasiczyńskiemu attyki, 
przeprowadzone konsekwentnie, a zakończające wszystkie mury i wieże, 
jakoby przeźroczą koronką. Motyw więc attykowy, tak w 17. w. w Polsce 
ulubiony, został tu zastosowany do ostatnich konsekweneyi i nadał fizyogno- 
mii zamku charakter wielce indywidualny. Tabl. 46. przedstawia widok 
zamku od strony poludniowo-wschodniej i pölnoeno-zachodniej, fig. 9. 
widok baszty królewskiej, tabl. 47. drzwi do kaplicy, tabl. 48. drzwi do 
zakrystyi, a tabl. 49. obramienia drzwiowe suto rzeżbione, ze skrzydła 
północnego, pożarem mocno uszkodzone. 


Tabl. 50. 


Pomnik Tarnowskich w katedrze tarnowskiej, wykonany z kamienia 
pińczowskiego, zdradza bardzo wyraźnie rękę artysty przybyłego 
z Włoch; stylowo należy niewątpliwie do szeregu pomników pierwszej 
połowy w. XVI., pomieszczonych w tem dziele, a tak licznie docho- 
wanych w Krakowie. Data śmierci 3% osób, przedstawionych па po- 
mniku r. 1511 i 1515 pokazuje, że pomnik jest prawie współczesny 
z budową kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu. 


Tabl. 51. 


Ai B. Dwie tablice nagrobkowe z krużganków kościoła Franci- 
szkanów w Krakowie. 

С. Pomnik Barbary Tarnowskiej z domu Tenczyńskiej w katedrze 
Tarnowskiej z r. 1521, niewątpliwie robota włoska. 


Tabl. 52. 


Pomnik Marcina Łyczki z Ryglie, proboszcza kościoła tarnowskiego, 
zmarłego r. 1578. 


in Händen der Fürsten Sapieha ist, verbrannte im Jahre 1852. Nach 
dem Brande wurden nur der Ostfiigel und ein Theil des Nordflügels 
wiederhergestellt; der Rest wartet auf eine günstige Gelegenheit und 
eine gründliche, mit grösserem Kostenaufwand durchzuführende Re- 
stauration im historischen Sinne. Die äusseren und die Hoffacaden sind 
in Putz hergestellt. Das decorative Hauptmotiv dieser Fagaden sind 
Sgrafittos, welche sie fast in ihrer ganzen Höhe bedeeken und die 
Wände entweder theilen, oder Jagdscenen, Figuren in Nischen, 
Kränze ete. darstellen. Einen besonders originellen Charakter geben 
dem Krasiezyner Schlosse die Attikas, welche, consequent durchgeführt, 
siimmtliche Mauern und Thürme mit einer Art durchsichtigem Spitzen- 
motiv abschliessen. Das im XVII. Jahrhunderte in Polen so sehr be- 
liebte Attika-Motiv wurde hier bis zur äussersten Consequenz ange- 
wendet und prägte der Silhouette des Schlosses einen durchaus in- 
dividuellen Charakter auf. Die Tafel 46 stellt die Ansicht des Schlosses 
von der Südost- und Nordwestseite dar, Fig. 9 Ansicht der könig- 
lichen Bastei, Tafel 47 Thür zur Kapelle, Tafel 48 Thür zur Saeristei 
und Tafel 49 mit reicher Bildhauerarbeit verzierte Thürgewände aus 
dem Nordflügel, welehe durch den Brand stark beschädigt wurden. 


Tafel 50. 


Das Denkmal der Familie Tarnowski in der Kathedrale zu Tarnow, 
ausgeführt in Pinczower Stein, verräth sehr deutlich die Hand eines 
von Italien stammenden Künstlers. Was den Stil anbelangt, so gehört 
es zweifellos zu der Reihe von Denkmiilern der ersten Hälfte des 
XVI. Jahrhunderts, welche in diesem Werke eitirt wurden, und welche 
in so grosser Zahl in Krakau erhalten geblieben sind. Das Todesdatum 
dreier auf dem Denkmale dargestellter Personen — das Jahr 1511 
und 1515 — zeigt, dass das Denkmal fast zur selben Zeit erbaut 
wurde, wie die Sigismund-Kapelle am Wawel in Krakau. 


Tafel 51. 


A. und В. Zwei Gedenktafeln aus den Kreuzgängen der Franziskaner- 
kirche in Krakau. 

С. Denkmal der Barbara Tarnowska aus dem Hause Tenczyńska, 
in der Tarnower Kathedrale, vom Jahre 1521, unzweifelhaft italienische 
Arbeit. 


Tafel 52. 


Das Denkmal des Martin Łyczko aus Ryglice, Pfarrers der Kirche 
in Tarnow, gestorben im Jahre 1578. 


Drukarnia i litografia Ch. Reissera & M. Werthnera w Wiedniu. 


KRAKÓW—KRAKAU. 


POMNIK SPYTKA JORD cość. é Kit 
A JORDANA,KOŚĆ. ŚT. KATARZYNY. DENKMAL DES SPYTEK JORDAN, ST. KATHARIN-KTRCHE. 


УВЕ PITEK 10 KLICZIN ETIN 

TIN CAST СААС, CAPITANEVS PRAMISLIEN САМЮ 

| NCENSISET CICHOVEN SIBI VXORI SVAVISS PARENTI 

| BVS MAIORIBYS ET LIBERIS SVIS DVLCISS POSVIT ||| 


== |І 
D || ІІ % 


[о ST: = 


ank и 
ZI J 


RENESANS W POLSCE, - DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE, WIEN I. 


3 
KRAKÓW—KRAKAU. ie 
PODWORZEC-KANONICZNA 91. 1592. HOF-CANONICIGASSE 21. * 
ШИ 1 
БЕШ WE ma 27 | 
|| 
ІНІ U 
lei МУ УДИЦА 1 N/A 1 м Ke 
UU HIE 
ШЇ! 
Ё 
4 
| | таен. 
١ 1 11111111 | SZ ca 
ШИШ ШІШІШ الا‎ 
١١ | e A | d 
١ ۱۹۷۱ : А 5 | 5 i 
!أااااأا١‎ ۰ ۱ 11 | : ` 
det 
m I 
; | 
PRZEKROJ ps AB. 


SKALA, 


'H+ ` А. 2 ы „w £ 
ja 
| | 
7 дана CS E РОЗНИ دز‎ ? 
Kae be 2. سر‎ A 
| ۹ 
U 1 100 
% 2 ۱! 7 
72 H 7 
72 к% 
SKALA pia RZUTU_ E E 
کت ود‎ | | 
10 15 m 72 И 
HHHHHH—] A : 
ووه‎ 72 - 
ФА | р ИК, 2 
A Z — ZA aż o 
A 72 ZA 
7 2 
2 72 
7 
Z 
7 
d 


WIDOK PODWORCA. „RZUT IP PIĘTRA CN 


DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


RENKSANS W POLSCE. 1 
2: 
М 
VERLAG VON ANTON SCHROLI. & CIE,, WIEN I. 
, Ка 
پر‎ 
Е 
4 
7 


KRAKÓW—KRAKAU. 
1592. 


PORTAL, KANONICZNA 21. PORTAL, KANONICIGASSE 21. 


ИШДИ 
ШШЩ 


ППТ ПТІтТППТІТІЛИІТҮШТІТІИТШПТІШТ \ МЇ ۸۸.7۷ 
ШЕШИП ШИ ИШ Š ЈЕ GU ٨ی‎ 111 
| 


ALA 


ү! 


| 
| 


Ze 
- 


JET 


| 


% 


\ 


RENESANS W POLSCE, DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE. WIEN L. 


"I NAIM “SID № YTIOAHOS КОБКУ NOA ЭУПЯЯА 


2051603 м 27575 


NHTOd NI 2205٤1 725 6 


m EE ZYSKA MOSS 56 


IDE MAW ПЕ IM SEE RZEKI 
| 5 
ES EDS A у ак La 


|RORZE=E 


k 


"телмоа “ЯМОТМ2Яа 6060 


ATE | 


0 
HO са 
Мы : 

ІНЕБЕЕ 

Нава 
== e 

Hl enge 
Z 

а 

[Беко 
~ < "гі 
See 

| Zu сл 

Us E a 

Шы His 

а م-‎ 
D er 

1 


| Фе 


ПУЯУЯЯ- 


Са 


ŻE‏ کا 


"IYLAOd 'NAONNNHVYKNYQHL 


KRAKÓW—KRAKAU. 


ODRZWIA DAWNEGO RATUSZA. PORTAL DES EHEMAL. RATHHAUSES, 


DL ` YYY! | 
Een 


(LR 
A EG 


LL. JJ киманы متسس‎ Kg متسس مس‎ eege eer невину узнесе 
DIE RENAISSANCE IN POLEN, 
KKNKSANS W POLSCE, 


5. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE, WIEN I. 


ыға. 


KRAKÓW—KRAKAU. 


DAWNY RATUSZ. DRZWI, THUR A. D. EHEMAL. RATHHAUS, 


Ж 


TV 
| 
لکن‎ 


NIK 


ШЇЇ ШШШ 


ШАШ ТШЕ 1 Wayiimi ili 


А A Па 


U 


یل 
A‏ 


i 
УН - = E 
Аша А ar SE | 


ne оласасасадан 


H 


Д-р 
nn 
Cza 


1 


І-ІІ 
U 


ә 
Мә) 
la = 


Sr 


RENESANS W POLSCE DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


VERLAG VON ANTON SCHROLI & CIE, WIEN L. 


KRAKÓW— KRAKAU. 


CHORGESTÜHL, CORPUS CHRISTI KIRCHE. 


STALE W KOŚCIELE BOŻEGO CIAŁA. 


— o= 
وی :71117117 81111111 11ب للا‎ 111715۳9 


ЕЯ БЕРИ Е ЕЕ Е ИЕН 


а‏ سیا 


OR 


|| 


ЭСИЛ وپ‎ САНЫ 


Al 
AK Da? 


ШЕРІ) 


D 


A. 
2, = 


ін 


| 


— وا 


Sp AS 
CIŁI CHI 


ЕЈ 
PRZE OJ. 


SKALA. 


RZUT POZIOMY. 


لل دا 


23, RM 


ПЕ йа Ж 


DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


RENESANS W POLSCE. 


В: 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE. WIEN L 


KRAKÓW—KATEDRA. 
KRAKAU—DOM. 


an 


JAGIELLONISCHE KAPELLE. 


| NACH DER RESTAURATION. 


< Z 


OS s 
51223525 
meva Sa 


BĘ e? 
SINN 


RIO) 
Фебе 
— A 7 57 je 7 
SE | | ST Ех 
т NE ў : | 50200950007 
525252025227525 | ( 5 : IS SE 
9 EE š 


= e 


alle. ess 


1520. 


سپ wół‏ ې 


KKJ 


ORK 
255555555555 ZWIŃ 


~ 


PRZED КЕЗТАОКАСУА. 


3 
A Z 
daf Q 
г 58 5 >| 
| = | = Куу) >) 
| ЗИТ f > > —= АКА | 
\ аи 990909 99:940904 а 
| Б шел |) 254009900000 01 Ж 
PS: CLIL ILLI ILII el | АХ NO! 
||| ża | OC Sail 
Sne ZONE 2 
SS NINE FH У LECZ || 
| نا‎ || УУУУ УУУУ УУ но уу и [6] 
3: AAAS OL EH RK IN) | | 
Si | SILENCE 00,00 3940 A 
Z TUN HUN NN ІСІН 
SEL H зге | | IN АХ — =) || = | 
EIA OBRA) Уууу 1 | 
fo Ban aha Aha ML HCH? Cu 
КУУУ | 
мм 500200300 555559525 NU | СІП 
| OPORNA O ІГЕ > 
ШЕН | Q 
|| >. 
© 
|| ZE 


: 
| 


DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


10. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL E CIE, WIEN 1. 


RENESANS W POLSCE, 


— KATEDRA. 


KRAKÓW 


] DOM. 


KRAKAL 


FLUGELALTAR. 


KAPELLE, 


JAGIELLON, 


1536. 


TRYPTYK. 


KAPLICA ZYGMUNTOWSKA, 


p" RSR? 
Be қылдың “жы 


er 


< 


H 
прети, 
In ne 


EN 


N, 


AISSANCE IN POLE 


DIE REN 


JABŁOŃSKI W KRAKOWIE. 


FOTOGR. 


RENESANS W POLSCE, 


WIEN I. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE, 


ККАКОМ RATEDRA. 
KRAKAU DOM. 


“əр 
KAPLICA ZYGMUNTOWSKA, TRYPTYK. 1556. JAGIELLON, KAPELLE, FLUGELALTAR, 


% 


d 


көзе 


` 


CUN U YN 1 


7 


NRY‏ د دوو 


ЖУ 


H 
~ 


14 


E қ 


` 
' 


4-7...” 


ií 5 ۶.٤ # Ve q €$ 4 Va а 4 4 N <4 ДА 


рс K Z. و‎ 
FU NAME SE De 


- 


RENESANS W POLSCE. FOTOGR, Т, JABLONSKI W KRAKOWIE. DIE RENAISSANCE IN POLEN. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE, WIEN I 


KRAKÓW — KATEDRA. 
KRAKAU — DOM. 


АТ "б тт SCH Бо 
KAPL. ZYGMUNTOWSKA, 1520. JAGIELLON, KAPELLE, 


د دود ودد د2د و و و ھل لد لا لا لا ها لا د دا کان 


пили ји ll лы 


KOM 


(e r 
қ 
A 


1 


AR. 
LZS, 


1 


`Y 
Dé 


16" 
у 


WAGA 
” | 


D 
fr 


EHE Last 


4 BE теу A 


4 
(- 


RENESANS W POLSCE. FOTOGR. T. JABŁOŃSKI W KRAKOWIE. DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


VERLAG VON ANTON SCHROLL $ CIE., WIEN I, 


DRA. 
DOM. 


RATI 


KRAKÓW 


KRAKAU. 


KAPELLE 


JAGIELLON, 


20). 


LE 


ZYGMUNTOWSKA 


КАРІ.. 


АТГ 171111711112 


` PEPTIDE ИС 


NZ | | | 


ыы атаса а 
“ж. ¥5 ep E: ə = 


Же” DEEE 


О: 


kt 4772 


у ОАА 


ІМ POLEN, 


RENAISSANCE 


DIE 


d 


FOTOGR. 


RENESANS W POLSCE 


JABŁOŃSKI W KRAKOWIE, 


2: 


WIE 


& CIE 


VERLAG VON ANTON SCHROLI 


KRAKÓW—KATEDRA. 
KRAKAU—DOM. 


1525—1527. 
KRATA BRĄZOWA KAPL. ZYGMUNTOWSKIEJ. BRONZEGITTER DER JAGIEL. KAPELLE. 


1111 1 1111 11 اا‎ ٣١١١) 


WES 
Er 
Š МЕ, 
ҮШІ 4 
ІІ 
It: 


аг) 


m 
=> 
3993 


ریپ 


Ше 


{ 

4 

٩ 

x | 

r — Z і 
SĄ | 


RENESANS W POLSCE. DIE RENAISSANCE IN POLEN 


15. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE, WIEN I, 


KRAKÓW—KATEDRA. 
KRAKAU—DOM. 
1520. 


ZAKOŃCZENIE KAPL. ZYGMUNTOWSKIEJ. JAGIELLON. KAPELLE, LATERNENBEKRÓNUNG. 


(О Хејем 
= ZA 5 шій — 
| ) 2 G2 $ 

EG Grotte TIT تح‎ 


صا 
2 قا — 


N NE 
R 


fait 
A 


2 À 
Ne N 
№ = = W 


SA 


— کک‎ 
= ٢ 


Zu N/D 
LLU 
|| | EI 


Ch 
Ш 2221 
(НТ ӘСІ 


| 
| 


о р 


RENESANS W POLSCE. DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


16. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIR., WIEN 1. 


KRAKÓW—KATEDRA. 
KRAKAU—DOM. 


1536. 


LICHTARZ Z KAPL. ZYGMUNT LEUCHTER DER JAGIEL. KAPELLE. 


A 


SE 


Przed 


LUDU 


e 


un 


۹ 


лата мы умоу а. 


Sıoısmvn DVS * PRIMVS х REX * POLONIE *SVPREMVS * DVX * LTTVANIE + RVSSIE * PRVSSIE x MASOVIE * ЕТС: DOMINVS«ET’- HERES · FABRICARES DEDIT + ANNO DOMINI 1556 


لبإلل إإإ ,مما م 
HR‏ ساس 


RENESANS W POLSCE. DIE RENAISSANCE IN POLEN. 


17. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIR, WIEN Т, 


"M 
“к "У 


KRAKÓW--KATEDRA. 
KRAKAU—DOM. 


POMNIK BISKUPA ZEBRZYDOWSKIEGO. 1540. DENKMAL DES BISCHOFS ZEBRZYDOWSKI. 


А WE WAREN 


er 


U 


Е 
т a ™ 


Е 


REVERENDISSIMO IN CHRO PATRI DOMINO ANDRAE 6 
DE WIANCZBORG DEI СВА Е ОРО 6 515 


ВА 1 : 
VIRO PRVDENTI DISERTO FRVGALI 
EPYB OPTIME MERITO FEAT RES EXBGVTORES DOMINO 
%% TIRE RALISSTMO EST POSVERYNT 
TVRWRZE SNIARX PATRIA CRACOVIAM REDENS ANNO DO 


¢ VIGESSI 515 TATIS 
Миа MEI IS Dës TERCIA МЕН. MAY MTATIS SYE 


RENESANS W POLSCE, DIE RENAISSANCE IN POLEN, 
18, 


VERLAG VON ANTON SCHROLL E СІК,, WIEN I. 


KRAKÓW—KATEDRA.. 
KRAKAU—DOM. 


POMNIK KRÓLA STEFANA BATOREGO. DENKMAL DES KÓNIGS STEFAN BATORY. 


Se ( 0 
је У у آ‎ fi (С > 


УК 9.056 (9 L 
TAT 


s 
% 3 
O < » P a 


M 4 د لسا‎ =D a a REM фра SB == 
نه‎ nam 25:87 ү Др РВИ ЫГ ANF, ү ЖЕН» r هکو نتم ووه وز‎ 
ЕМУ) 


لا 


РТ 


VE 
7 
7 


72 


RENESANS W POLSCE, DIE. RENAISSANCE IN POLEN, 


19. 


VERLAG VON ANTON $CHROLL & CIE, WIEN I. 


e 


KRAKÓW—KATEDRA. 
KRAKAU—DOM. 


1535. 
POMNIK BISKUPA TOMICKIEGO. DENKMAL DES BISCHOFS TOMICKI. 


SE 


OZ 


LENA 
EZ 9 М 


= 
=== 
< فت‎ b 


112222 


X 


DOP < 


RNJ. 


a c 
ма МИ 
57 
= SE 
| = 


= 


ул 


5. АА 
مسر ګت‎ 


H HUDD 
WO | 


4 


3 


CZA 
ŚLIENSIŚ,DEINDE POZNANIENSIS, POSTREMOJ 7 (a 
CRACOVIENSIS EPISCOPVS, BEGNI VICECAN < 

р im © [24 


—_ 


N 


mm 


za || 


ГГ ЖЖ ЖЖЖ А 
a, 77 
О 


DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


RENKSANS W POLSCE, 


20. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE, WIEN I. 


KRAKÓW—KATEDRA. 
KRAKAU—DOM. 


А 1501. 
POMNIK KRÓLA JANA OLBRACHTA. А 5 DENKMAL DES KÓNIGS JOHANN ALBERT. 


ЖЕЗ d 


253 


2 Ж. e 
=G 
>. = //> 


ee 


TER. د‎ 


и 
( 


cf 
К”, 


E? 


0 


— 


а سي‎ pomy Е : Les 
ANT SM SM 
ci ад چ‎ - = REJ l, 7 ФА 
) 4 7 | жее (4 „Я SAN, ۶ | Sec) 
Гер?) mw NI ý N ry R اچ‎ т 
Ў 9 d N ) 


NU 
ei 


Е“ 


= 


N 


I 


ОПОАМЕ5'АВЕР 
DEXPIANA» 


TUS REN, РОМЕ * 50 ФЕ 51Т · РАТКІ'ОУО' СА ZIMI о 
REFUB*NEDU-DE-+REGN 


RU 


IE PO 
UW 


|| ЕЕЕ 


А 77 
___- 77 22 72 7 Г 
7 


77 7 
Ë 


Z 


N 


RENESANS W POLSCE, DIE RENAISSANCE IN POLEN. 


21. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIR, WIEN 1. 


KRAKÓW—KATEDRA. 
KRAKAU—DOM. 


1572. с 
DENKMAL DES BISCHOFS PADNIEWSKI. 


POMNIK BISKUPA PADNIEWSKIEGO. 


EP] СОР! CRACOVIENSIS 
GREGJA INPATRIAM MERITA ATG;HEROICAVIATVS ٢ 
PADNIEVI AD 5УМУМ TE DECVS EXTVLERANT 
SA NEC INFAGLIX OCVLOSAT TOLLERE COTRAEST 
SPLENDORE ICTA ТУ! NOMINIS INVIDIA 


ki | 
N 


= 


ШАМАЦ 
ШИТ 
INN 


ИНЕ) 


ІШ ih ; ҮШ 1 MARYNA CAE اا‎ 
ИШИП 1 . ۱ 1 1 1/1111! 
ОШ 111 АНА АИ | 
MTA || || 
MIN ІШ АЦА 1١.۱ Ш ШЫНЫНЫ 1 


١ ۰ ۰۹.۱ 


٧۱ ІШ ИЙ 
ii | ali 
| ІШ | || || 
| |. o 


۱ 


ШІ 


| 


bäi 


> 


KON رتد ات‎ AS 


1 


IM IM 1 111 11 


Ea AMEA 
кшш! ډو‎ 


| 
|| 
|| 


N 
= 


H U 
1157 


AA 


H 4 о 
м 


DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


RENESANS W POLSCE, 


22. 


VERLAG VON ANTON SCHROLI Х CIK., WIEN L 


KRAKÓW—KATEDRA. 
KRAKAU—DOM. 


POMNIK BISKUPA KONARSKIEGO. DENKMAL DES BISCHOFS KONARSKI. 


NR 


ыз 


(Б сыс 
А сау 
ШІП ŻA ST X 


111411111 


RENESANS W POLSCE, DIE RENAISSANCE IN POLEN. 


23. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE., WIEN L. 


KRAKOW-KATEDRA. 
KRAKAU—DOM. 


POMNIK KRÓLA WŁADYSŁAWA JAGIEŁŁY. DENKMAL DES KÓNIGS LADISLAUS JAGIELLO. A Se 


CEA ІШІШІЛІ ІІ 


З = 1 
2 4 


! Иш инн 


1۱ 


Е 
| 
3 
3 


= 
NNN САЗ" — وب‎ 


لحم 


- 


- 
"азы чи 


ж Ny-+ 
P- + 


٩ N 


= 
pe 


i Ka ve 


° ور 
lie‏ 
Tut ЧУ‏ 


E" "A э: 


4 m 5 
7 , 
wett. eg wg مدا‎ 


RENESANS W POISCE, DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


24. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE, WIEN L 


KRAKÓW—KATEDRA. 
KRAKAU—DOM. 


GESTUHL 1. D. KÖNIG STEFAN BATORY-KAPELLE. 


STALE W KAPLICY STEFANA BATOREGO. 


И 


т о 


NNN 


7 


N 
NN 


U N 


4! 
ЧЫН 


НИНЫ 


7 % 

- 7 
Ж 
Р 


ЧЕ ти a Z W 


С A АНИ * 


W 
N Е Su ee о 
ме io У. хо 4 M р D - e а 6 > 71/9 дет. 


RENESANS W POLSCE, ° DIE RENAISSANCE ІМ POLEN, 


25. 2 


m 
VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE, WIEN L ( lą 
e ZS ж 


KRAKÓW—SKARBIEC KATEDRY. 
KRAKAU—DOMSCHATZ. 


RELIQUIAR. 


RELIKWIARZ. 


зак 


1 | ou BER 
| ГА, 


: ыр í 
24 


5 


LAIEN SEIEN 


пм; 78 n.G. 


Г 


/ 


DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


RENESANS W POLSCE, 
26. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE, WIEN 1. 


KRAKOW-ZAMEK KROLEWSKI. 
KRAKAU. DAS KONIGI.. SCHLOSS. 


WIDOK DZIEDZINCA. 


И Mmm ПЗЗ 


ANSICHT DES SCHLOSSHOFES. 


| 


N 7 


ЗИ 
DS, MENU 


x Е == 


NU yY 
` NY NU 


U 
٩ SD 
سح‎ 


| 


kn] 


ПВ : 
| 


GI 


DIE RENAISSANCE IN POLEN, 
RENESANS W POLSCE. 


VERLAG VON ANTON SCHROLI. & CIE., WIEN 1. 


Lé , 
KRAKÓW ZAMEK KROLEWSKI. 
KRAKAU. DAS KÓNIGL. SCHLOSS. 
SYSTEM РЕК SCHLOSSHOF-ARCHITEKTUR. 


TR? = 


~ = 3 С د‎ Е 
DESERT لس کل دول لل لل‎ | 
ALL 5-8 17 88006 458 


SYSTEM ARCHITEKTURY DZIEDZIŃCA. 


WH 


EMU EBTI 


HAMA 
| | | 
| | ЈА - | 
ІШІ! | ! wé 
1 ii 
| d || DN d 1 
1 I IW | ИШИ 
du | ишитти ТЫШ 
TITI ТШ! + dl 1: Б HES Ou ДЕЛІ ШИП 
ИН ИИИ 1 D 


Т ТТТ 


| | 
| 


| ШІ 
CH 
SCH 

ІШ 


| 
| 


| 


| 


| 


1 | 
| ҮШ 
4 MONO 
1 D 
шш 
Шиши 


ИШ 
RUDI 
ИШИНИН 
HTH Miti 


бон للا‎ H 
РАНИ 
nu: 
туні 


ZT 
1 ار‎ 


FA 
ЕЗ 


С шыш ШІ ات‎ EEE EE SSS : نه سور‎ | | 


RENESANS W POLSCE. 
28. 


VERLAG VON ANTON ЅСНЕОІЛ. & CIE., WIEN 1. 


KRAKÓW- ZAMEK KRÓLEWSKI. 
KRAKAU. DAS KÖNIGL. SCHLOSS. 


DRZWI NA PARTERZE. 


THÜREN ІМ PARTERRE. 


Ela 


LES 


ZE 


|, 
ІП! 


1111111111۱ 


Sen 
CE 
NZ 


S 2 d 
sej | 


‚Я 
BN 


> 


Ж © 


IN 
УЗ 

DĄ 

с Аы 


سک 
N‏ 


= |! 
U 
ДАНЕ 
КЫ 
> 


| 


1 


کے 
ІШІ‏ 

и U 
$? 
~ 


} 
№ 


| 
| 


E 
= 2; УД 
Ap, 


A 


сері 


ІШІ 


жж 
27, 77 || 
7 7277 “ | 


АЯ 
ЖҰЖ 


НІНЕ ТЕНГЕГЕ ER EEE SE 


RENESANS W POLSCE. 


29. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & СТЕ. WIEN L 


DIE RENAISSANCE IN POLEN 


KRAKÓW—ZAMEK KRÓLEWSKI. 
KRAKAU. DAS KÖNIGL. SCHLOSS. 


FENSTER IM I. STOCK VOM SCHLOSSHOF. 


OKNA سا‎ PIETRA ор DZIEDZIŃCA. 
EZ ТЕС ИНИПИНИНТИН ТІНІНЕН 


ИИ НА ПАО НТ 


Ge ІШІ 
ІЗІН) 


in 
иии 
JE u 


ПОНТЕ Д 
APA 


т 


1 = 

a> 

` 

CE" 
یو‎ 


7 
EN 


1 SE 
E 
EE It 

MD سب‎ Stär 

8 


2248 


53 


и 01 | 
JRR 


ШІМІШІНШ 


8 ТИНА HIRTEN 


=: 
ж; 
9-7 


анага | ысты |ы 
етл 


يت 


EE 


JANIE A 
Ee 


н, 


En 


Ge H 
ATHY 


тупі 1 4 АЛАТА 


اټ 
si‏ 


a 
b 
а 


ЕВЕ 
| CST 
paz: 


ШІ 
14 - ٩ 
AAAA T 
uergen, 
FE | 
1111 ШШШ il 11 И RE em ШШ ани 
| >= | = ее: 2- СС 


2 | aM. 


UW СЫР >< Š А 
| jaa 


N 


DIE RENAISSANCE IN POLEN 


RENESANS W POLSCE 


30. 


VERLAG VON ANTON 5СНКСІЛ. & CIE. WIEN 1. 


к КАКОМ — ZAMEK KRÓLEWSKI. 
KRAKAU. DAS KÓNIGL. SCHLOSS. 


OKNA ПФ PIETRA OD DZIEDZIŃCA. FENSTER DES П. STOCKES VOM SCHLOSSHOF 


OSS LR 


IE 


— i NAM 


ИТЕЛЕ 


ІШ/ 


у 


PAN / 
in а 


Инь 
динии 


ЕЕ 
|| 


ZR Ka | мел d ч | 


ECH 


du \ 


w 


| 


ry 


и ١ 


d 


A 
in. = 
4 4 @ 
/ N 
А 


ai młota اسا لا‎ 
A Әсе 


| И М | Е : | у 
И 4 2 | ИШ Жж ` Š Vë ) | 4 š 
ШІМ z l AŻ 1 5% 3 وا‎ ЖЫЛ; WON МЕ N | d We e : Wt | 
El 4 дий: SŁ AU š е2 d | X) d 111 (5% Е.) 1 ) 
1 Pe a un ma m Be РЕЈ > НА. z К АШИ Кез سه‎ S. 2) „чар I} 


Se Bel TI = 


N LL 
a. nn у ə< 


DIE RENAISSANCE IN POLEN. 
31. 


VERLAG VON ANTON SCHROLI. & CIE. WIEN I 


KRAKÓW—ZAMEK KRÓLEWSKI. 
KRAKAU. DAS KÖNIGL. SCHLOSS. 


DRZWI WEWNĘTRZNE w I" PIETRZE. THÜR IM INNERN DES I. STOCKES. 


HHHH HIRES EEE HH 111111 SUD ЦН = ШЕШЕ DL 


1١1 : > HAUS 
6 9 9 9 9 ٥ 9 0 9 9 ٥ 6 9 و ه و‎ ٥ ٥٥ چووه 2ه‎ Z i ООООООООО) 


EEE + җыр» | 


VELIS QVOD POSSIS.|| | ШІ 


ШИШИ 
ЗНАНА 


m 
HIT 
Gut? 


ШИИНИН 


нши. 
ШТП 
11 


سوه چو 


e 


H 1 
ДШ 
ИШ 


ПШ 


1 


Ш 
ҮЗІ d 
Ши 
и, ИШ > Hie == 1 باب‎ ИШЕНЕТ | 
ИШИН || ШШШ gy š : Ни SCH ТЕ ШИН EH 1 (ШІ 
ишиц Hi ГП J 


ШЦ 
иииипит1п; 1 
ШЕШ 


ИНИНИ иии и — موو‎ z ШШ 
ишн! Dt ОНА А АНУ + 2 ET. =s ويي‎ 

ит ТИІННІҢ ° 
H 


Sigg Wu | 


use И. 
N 
ШШШ 211 І 


WICH HH 


727 


А 


RENESANS W POLSCE, DIE RENAISSANCE IN POLEN. 


32. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE., WIEN I. 


KRAKÓW—ZAMEK KRÓLEWSKI. 
KRAKAU. DAS KÓNIGL. SCHLOSS. 


5 ERKER IM II. STOCK. 
WYKUSZ ПЕ” PIĘTRA OD DZIEDZIŃCA. 1 


a. —— кете k 


R 1 Б - 2 
ان له‎ 11717 U (EE ECH 
1 LIE 11111111 П ر‎ 


x< 
w 


Zr 


AS 


N 


h ( 
раф: 


== 
© 
е 


ag 
Ce 
Lg K 
RA i 
> 


GE E © 


OO. 


Хе) 


U 
H, 
AD 

+ 
X) 


N 
(el 


X 


Еч 


У $ 
02 


e. s 


| 81 


په سه 


É 


5 


ҮРҮҮ 


55 


EENESANS W POLSCE. DIE RENAISSANCE IN POLEN, 
33. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE., WIEN I. 


KAPLICA FIRLEJÓW. 


RENESANS W POLSCE, 


BEJSCE. 


1600. 


34. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE., WIEN 1. 


KAPELLE DER FAMILIE FIRLEJ. 


| خو 
zz =.‏ 
E РИ бетке‏ 
ZZ Z Ж Z GH 7 % % Z Z‏ 2% 
نآ 0777 


DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


d سر‎ 3 4 


BEJSCE. 


d 
PORTAL KAPLICY I OBRAMIENIE DRZWIOWE. 1600. PORTAL DER KAPELLE UND THÜRUMRAHMUNG. 


у 


ap 


IN!’ Ni \ 


. 7 ' 
BALA 


- с Mi 
2 ` 


55555555505555595% 


مته 


] l s 2 


2 


ہے `` 


зе D A Ç له‎ PI A 
МЕ Ми. i а 
\ — ; sę 7% 474 š K 


N 
7 \ 
2А 


у: 


DO PORTALU KAPLICY. 


w 
KENESANS POLSCE. DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


35 


VERLAG VON ANTON SCHROLL © CIF., WIEN 1. 


BEJSCE. 


POMNIK FIRLEJÓW, 1600. DENKMAL DER FAMILIE FIRLEJ. 


لس 


СА 


Хө Ләә села [ер Ла? | 


{2 


ZEN 2 


IB о 


2 T IA 
22, 
6 у 


A f Se A 4 nw 


E 2 Ж 


Z 7 А А Ж 7 ДА 
x 7 72 
ыы а-ы о لک وو دنوت‎ 
уж А 


ZN, 
KENESANS W POLSCE, DIE RENAISSANCE IN POLE 


36. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL A CIE., WIEN 1. 


BEJSCE. 


e 1600. 
OŁTARZ KAPLICA FIRLEJÓW. 


ALTAR IN DER KAPELLE FIRLEJ. 


ПАТНА АЛИ 
МИ ПА 


N 


NO 01 


- - 
i | 


M 


> 


| 


RENESANS W POLSCE. 


DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


31. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE, WIEN 1, 


MIRÓW. 
ZAMEK—SCHLOSS. 


\| | d 
i 
|| 


“РАТНЕ НРУ T2 2 | Mé دا‎ ie Ae 


— сирре 


=——— ود‎ - - 
ebe ET 


= س 
жә» zm jem a im mm жә‏ = 
سم н че — m‏ 


E 555 Е Ac == SL 3 BRENDA‏ مها ول د هت 


1 
1 
тр 


1 


Е 


упрек GŁÓWNY. 


JĄ A, (AE e» CZA انر‎ 
KR AN, rt жала RIP OG h 


-KADTUDZE ома I" p. 


DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


RENESANS W POLSCE, 


38. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL E СШ. WIEN I. 


MIRÓW. 


KAPLICA ZAMKOWA SCHLOSS KAPELLE. 


KAPLICA 


От ДИТ, 
uw 
7 7 ÄUS Я 


ШҮ 
III) 
II 


БЕ 


1D0K FRONTOWY. 


SKALA 
5 o A 2 > ~ 
T RZUT POZIOMY. 


) 
„Ж 
CN 


SKALA, 


RENESANS W POLSCE DIE RENAISSANCE IN POLFN, 


39. 


VERLAG VON ANTON SCHROLI. & CIE., WIEN 1. 


BARANÓW. 


ZAMEK. SCHLOSS. 


ЛО Sp 


11: 
e 


RĘNESANS W POLSCE DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


40. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE. WIEN I 


BARANÓW. 


1 Fr U 


JE | 


e? N CE a E 
ІШ»; : Bi 7 


MAE MR ШЕЙ 


` 


; ЇЇ 
x =D x | 
ДАНА | | ШІ | ІШ 


meng == НН 


هشل يي کڅا 
УШ | NÑ A‏ 
ҮШ | | |‏ 


ҮЙҮМ = 
ІШ 


Їй = ТҮҮ = 


OBRAMIENIA DRZWI. 


32.0” 


RE) 


RENESANS W POLSCE 


BARANOW-ZAMEK. 
BARANOW-SCHLOSS. 


< 
2 
د‎ SW 
& Сә CJ 2 
J трт I E i i таныл III Š: 
1 ¿ 7 | $} 1 e 
Ve ІМ 


| М 


42. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & СІЕ., WIEN I 


d 
| --. 
ру 
س‎ + сч 
+ 38 
7 


N 


| 
GW‏ رب 
و 


(л 
|| ` 
м | 411 
- el 
A) ORT © 2 ҒА 2 Ke, А 
"ARES = | 5 : 
3 | % e Gi ев к ` 


THÜRUMRAHMUNGEN. 


SEET | у 
А 7 | 


DIE RENAISSANCE IN POLEN 


PODHORCE. 


_ ZAMEK w PODHORCACH. 


БАЛАМ 


RENESANS W POLSCE. DIE RENAISSANCE IN POLEN. 


43. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE. WIEN 1. 


PIEC KAFLOWY. 


RENESANS W POLSCE, 


مسل 


PODHORCE. 
ZAMEK —SCHLOSS. 


KACHELOFEN. 


<4 Мг 
-” A 5 
fi Dong 
۷ 
t 
az Lei 
4,5 


764 
А, چو‎ 
لل سل‎ у СД 


Меў 
N 


) 


АХ 


ЕВА NA O” 
В 


ПЕ: sss 


DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


44. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE., WIEN 1. 


WISNICZ. 
ZAMEK —SCHLOSS. 


WJAZD GLOWNY. EINFAHRTS-THOR 


SEEN 


ae 
e 
D 
£ 
б E = 
2 


0 ٧1 
unosan 


Ж 
Ф 7 


WET, 
АВАЛА 
4 


Ж 


RENESANS W POLSCE. DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


VERLAG VON ANTON SCHROLI. & СТЕ. WIEN 1. 


WIDOKI: А POŁUDNIOWO WSCHODNI, В 606 


RENESANS W POLSCE 


ZACHODNI 


KRASICZYN. 
ZAMEK — SCHLOSS. 


1614. 


46. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL х CIE., WIEN I 


ANSICHTEN: A SUEDOESTLICH, 1 


NORDWESTLICH 


DIE RENAISSANCE IN POLEN. 


KRASICZYN. 
ZAMEK. SCHLOSS. 


DRZWI KAPLICY. KAPELLENTHÜR 
“A 
En 


“50 = 
0 ږې اب خا 
ж‏ 


е Ө? 


all 
BP 1 | 
A 1 


LANE > | 
7 / Hi 1 1 


w / | | dh 
⁄ ) | 
7 | | || | | 
П 


Жалт. 


e << 
E 


Ó 
©) 


7 | ) 
مسا سه تن 


7 | 
ҮШҮ | A 
| d У Mo // 
| | ٨ 
Ji ШЕ 
{ 1 


1: WEN тас а 


RE 


қ 
1 | 
M 
M 


i 1 
| 
1 


| 


| 


| 
| 
AN 
| 


| 

H 

| ҮШ 

КИК А 

: 1 | li 
Lt 


OR 
ASTOR 


ACZ | 

siĘ || 

у 9 | 1 
ZY RANA 


се 


= EN f SA 
ы — N ЖА -— = 2. A 
mm un 


Е: 


b 
ІШ í { 
KN SCH 
МЫ | 
ШУ реет t; 


EZ 1 
Ñ که‎ 
> 
| e | 
Ер U 
[т ) 
RZ 


Z 40. deww. 5. СА W 


RENESANS W POLSCE, DIE RENAISSANCE IN POLEN 


41. 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE., WIEN 1. 


KRASICZYN. 
ZAMEK — SCHLOSS. 


DRZWI W KAPLICY. THÜR IN DER KAPELLE, 


2 


<? 


= cz || 
Š | 2; 
i MARSZ 
IF 6 |У; / Z 
Š | Kë % 
— МИ 2, 
[© 32 a / / 
с || | 
МШ. 
SA Р! 
A | | 


== 


СУДУ, А 
IR 


PZ 
RH 


“G 


~ 


Er 
ECH 


A 


k ИШ ТОНА ТОТИ ІШІ ПТИ 
| II 


——- „к 
2 
72 
Ж 


17 dw, N 


w 


| 


DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


RENESANS W POLSCE. 


48. 


VERLAG VON ANTON SCHROLIL & CIE, WIEN I, 


KRASICZYN. 
ZAMEK —SCHLOSS. 


THÜRUMRAHMUNGEN. 


RAW 
"RJ 


SS 
о! 
ім 
e N 
5 
D 
% š 
7 = => 
š >, 
. Dt — 1 — 
= a ера ^^ с 9 Чжу И гы 97 5 DU L У 
Ы | Ц CH EAT e 
ее АФ КЕ 
= 15% Aula ada ~ 
2 $ ДААА A D 
HUE ж | 
ы үр Чі EEE IN N د‎ Gar А 
H | az | BE 
D 11225 Ц CHE гг | Ke 
5 WIR H BA > 
= | 7۸ . ы 2 от ته‎ | 
“ШІК š r mn s2 مهو‎ АВЕ, | 
5 тін) e 2 — = R EZ هج‎ — 
z d H = = = == | || 
a o H ES — O ===. سکس سی‎ 
zk مر‎ H e = —— = چ چ‎ а FT — | 
H = — E 5 5 EZ 
ШІ : =— EE к= rn У 
ӘНІМ “ = SF Three = 5 
zB l: : = = 
zB REIHE . = ڪڪ‎ === === 
= | В —— 2 = = = 
М || 5 Ë = 
2 N 5 = == = 
7 5 ЕЕ | 
H | <> м H == — š Z 
Ы Ir e H: === === > == | 
ЙЕ = ur = 
SER : R H - == === 
о >= i; 9 — a m ٢ ٢ لک‎ 
š d a = = > = „= = : | 
ч d В === = 
D қ z Ee Я | 
š H == Ее 
3 ||| | е š =s = = = EZ s= 
ы 2 : = --- = == 
=. ТЕГЕ: === > = === | * 
š ИЯ Ben 
لا‎ P صا - = .== تس‎ то 
== : بت === ڪڪ‎ | 
z : = Е = | 
Ñ m en M — — іші 
= / š — = = = | 
U ١ || a mm == = = = — = = 
: ۰ == == = = 
: “(АУ a = = 
dy 4 ly H dh nm 
. 1 Hb 1 : = = — ڪڪ ت س‎ ~ = 
“бы! 2 === — = == 
Ë div P = Sen ڪڪ = = ڪڪ‎ 
| dP = gs m پل یي‎ СОҢРА шалы ага ь =s | 
/ d 4 : i هال( ۹-ظ‎ ٢/۳٢٢ a mrn A ها‎ 
“ d ٢ r ٢ = A" 
Ы || йэ гате тага гата: - عم‎ эш ват EECHER ТІГІ rr m Š (= 
4 (5252 | || 
8 Ве] | Eprom GORGE Du rn = = 
SH : 3 | 
Oh Sg - | 
D ү Ч N 7 | 
D ШАУ > А A (PO 
5 لص رټ‎ GD „00 пр ` $ SEN, Kee 
H Wild We 
u d 
Е 2 — | 
z > = | 
a 1 W 
5 фо | e 
= سک‎ ` 
b 2 
: т 


DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


_ 


© 


АМАЧ ИФ. 


N) 


"ez 


8 


ZA 


7 


AMS 


AW 


И 


GW 


= 


1 


ДХ 


АНЕ 


ISCH رپ‎ ХФ ААА ER NE. NV 


~ 


A 


СЯ 


Zł 


Wege) 4 
RS 


лақты 


as Ki 
(OCR SIERT 
и Р 
oy об bäi A 
55002 e 

KO ¿D 


CEJ ЕЕ | 


ER 


ГЕРІ 2242 


ТА ] 
نيو ون‎ а ж. 


SE 


ІҢ 
تا‎ М2 
р T د‎ xd 5, 
ER Ort M He é A 4 
КАМ || BO СС 
R па „A IST: 

> ER اا‎ || | к 

= e 

| پل‎ 
Ë: 5, 


єз 


a 2737 ГУМ 
ОА 
AREA 
n = 7-071 > ГАЧ ДЕ 
: = 
як 
1 


У 


ПАС == 
z жет 


KOC 
oben, 
۸ SA Д0) 
NY у IR wh 
W? (у Eine 


OBRAMIENIA DRZWIOWE. 
RENESANS W POLSCE. 


49. 


VERLAG VON ANTON 5СНКОТЛ. & CIE, WIEN 1. 


TARNÓW. 
KATEDRA — DOM. 


515. Kë Аслы 
POMNIK TARNOWSKICH. 1 DENKMAL DER FAMILIE TARNOWSKI 


226 


[IOANNES DE FARNOWCOMES || ۶ | 
| PALATINVS SENDOMRIENOYT|| М >< ŻE 


= ANO 1515 REQIESCIT HIC INERO IO 


$ 5 
SADAN: 5 
ЕТТІ у 
: 35 


: | > = —— - 
2 ZĘ 
ZEW: 

d 2 SS => : 2 У % A 

| H 


Ee 
H ۱. z" 
ң رم د د‎ «> 
ІЗІНДЕ 
ЫШ у 
Усто ГТС ٢ OJ d -=S 
| 4 


` 


DIE R 155. IN POLEN, 
RENESANS W POLSCE. 50 ENAISSANCE P 


VERLAG VON ANTON SCHROLL 6: CIE., WIEN 1. 


А), В) TABLICE NAGRORKOWE Z KOŚC. FRANCISZK. KRAKÓW. 


с) POMNIK BARBARY TARNOWSKIEJ. TARNOW-KATEDRA. 


sg 


MO 
ge em 


usa, 


# 


h l 


4 ! 


RENESANS W POLSCE. 


Це х N) SE 


KRAKÓW KRAKAU. 
TARNÓW. 
KATEDRA—DOM. 


ОГУП nnnnnnnn ППЛ 


АИ ІШ 


AINA: MORIBVS 


ЕЕ Е Вуз 
A 


LE PALLATINLFILIZ E, 
VDICPTIAO.INSIGNI 


NNES 
"THARNOW CASTELLAN VS UR له‎ EN 
co ТҮСІ SVAVISSIME M/ESTVS PO ) 


4 
AKITANNIN X X XIOBYRANNO 1921 
N а 


VERLAG VON ANTON SCHROLL 6: СТЕ. WIEN I, 


А), В) EPITAPHIEN AUS DER FRANCISK. KIRCHE. KRAKAU, 
C) DENKMAL DER BARBARA TARNOWSKA. TARNÓW-DOM. 


d 


ТА ТАТА 


ТАТА 


ادو و لسا ж‏ 


|| 
|| 


1 
HIHI 
mi 


DIE RENAISSANCE IN POLEN, 


POMNIK MARCINA ŁYCZKI. 


1۹11 
KR DV الو‎ 


A s 


01 


RENESANS W POLSCE. 


РОКУ Ки 2 


m 
х — 


TARNOW. 
KATEDRA— DOM. 


111148 ИИ 


zx) кк KWI" KM RER CERN 3 


WE 
== 


“ULLI I IN 


Хх ИМИ «шїн '› '›' xx 


= 


2 ZK EE 
له مک 1ه لھ‎ ета тата كله 11466676 ه1‎ 


[ШШ ШЕШ ҮШҮҮ 


ДЕЛІГІШІГІ 


r —— 


14۹۹ ۰۰۹۱۹۹۹۹۹۹۱۹ ۹۱۹۱۹۱۹۱۹!۳۴ ۹ ۳۴۳۴۴1۹۱ 


№ DO DNOMARTINO, LYCZKO DE RIGLICZE 
ECCLESIA TARNOVIEN PRALPOSITO, МОВІ 
LITATE GNIS, ERVDITIONE AC PRVDETIAIN 
REBVS GERENDIS CLARISSIMO ECCLESIE,D 

ENSORI,SCHOLARV PATRONO zaś 
SINGVLARI PRAZDITO PETRVS LYCZKO ЕТ 
NEPOTES MÆSTI POSVERVNT OBIIT ANO 
DNI M.D. LX XVII ÆTATIS VA LX X 

DĘCESIT VIII МАП. 


NE. 
с, 


~ 


—T  — aQCJ [Tn | Я 


"ZĘ 
I. 


٧۱۱ ПИШ] 
ҰБ тата «МИХ 


ө =" AW 


Gei يم‎ =. 
rn NND SE 
ТАТА 


хы KN. NM) 3 


WA 


d 


и 
Н 


IM 
al A 
1 


VERLAG VON ANTON SCHROLL & CIE, WIEN I, 


НИНЕ 
e Реа КУЯ KA ХХХ ХУ 1 


DENKMAL DES MARTIN ŁYCZKO. 


ШИШИ ДИНАН 
yC GY 


DIE RENAISSANCE IN 


N 


N 


A 


IN 


POLEN, 


Lé 
BC < 
Wu 


ry 


( Kär, 
я 


у 
, 
, ыт 
wt d 
D D 
4 тү 
pó 
ug Au 
m Zeit - 
` 
е” | 
х > 4 
e ۸ Жү. 
4 7 + 
~" 4 ~ 
у a: 
' 
КА ` | 
٨ 
. ь 
o 
+. P 
01 
у 
4 
e d 
7 „+ 
| 
Zei ef 
D - ” 
ern 


A 
р ` 
>. 
» 
۰ Г 
+ 
- 
e 
Е 
. 
سم‎ 
A 1 
- 1 U 
~ 
4 : i 
$ ++ DÉI 
t 2 d 
” + 
: w H 
4 е. f 
. + Mię 


= BIBLIOTEKA GŁÓWNA | 
у SI "уре 
| "u Mich 
а ЛЕЯ 
„~ 
` га przy A